__TOC__ kopica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieduża kopa siana lub zboża (1.2) kopiec, kupa czegoś
(1.1-2)
(1.1) Wtedy od łąki świeżo skoszonej, gdzie długimi rzędami najeżone i pękate kopice dumały, powiał wiatr gorący jak dmuchanie słońcaBolesław Prus, Przygoda Stasia w Wybór nowel, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1963, s. 91..
(1.2) kopica owsa / pszenicy • rząd / szereg kopic (1.2) kopica nieczystości / odpadów / szmat • kopica buraków / ziemniaków
(1.1-2) stos, sterta
kopić , skopić kopiasty, kopiaty kopiasto, kopiato
(1.1)
kopica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sterta
(1.1) Wóna jo pśinjasła cełu kopicu knigłow. → Ona przyniosła całą stertę książek.