katu ()
,
rzeczownik żywotny (1.1) kot (1.2) rekinek rzeczownik nieżywotny (2.1) spust (2.2) stan upicia
(1.2) katuarrain (2.1) kako (2.2) mozkorraldi, hordialdi
basakatu, katakume, katamotz, katuki
katu ()
rzeczownik (1.1) ulica
(1.1) ka‧tu
(1.1) Kadulla on paljon ihmisiä. → Na ulicy jest wielu ludzi.
(1.1) puistokatu • pääkatu • sivukatu
z języków germańskich;
katu ()
rzeczownik (1.1) zdolność, możliwość
katu ()
przymiotnik (1.1) wysoki
od słowa kata
katu ()
przymiotnik (1.1) dobry