kona ()
, ,
(1.1) 3. od: konać
kona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta (1.2) żona
kona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta (1.2) żona
(1.1-2) kon|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); ~ur, ~ur, ~um, kvenna (~urnar, ~urnar, ~unum, kvennanna)
(1.1) Það kostaði mig mikið hugrekki að biðja fallega unga konu um að giftast mér. (brudkaupsvefur.is) → Musiałem się zdobyć na nie lada odwagę, by poprosić piękną młodą kobietę o rękę.
(1.1) konuríki • kvenfólk • kvenkyn • kvenlegur • leikkona • skáldkona • spákona • tröllkona • vinkona
(1.1) kvennamaður, frú (1.2) eiginkona
(1.1) karlmaður, maður (1.2) eiginmaður
hjákona
(1.2) zobacz też: Indeks:Islandzki - Rodzina
kona ()
rzeczownik (1.1) róg
(1.1) jak rzeczowniki w klasie 9 mające w klasie 10
kona ()
rzeczownik (1.1) brzuch
(1.1) alo, koopuu, manava