vor ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) tratwa
(1.1)
vorař vorařský
vor ()
zaimek dzierżawczy (1.1) nasz
(1.1) vor, vort, vore
(1.1) Vor Fader, du som er i himlene! Helliget vorde dit navn! → Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje.
(1.1) vores
vor ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wiosna zaimek dzierżawczy (2.1) nasz, nasza
(1.1) vor, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna);
(1.1)
vor ()
przyimek (1.1) …służący do wyrażenia położenia/ruchu → przed (1.2) …służący do wyrażenia punktu w czasie → przed (1.3) …służący do wyrażania przyczyny reakcji/zachowania → z
(1.1) Der Stuhl steht vor der Küchentür. → Krzesło stoi przed drzwiami do kuchni. (położenie) (1.1) Ich stelle den Stuhl vor die Küchentür. → Stawiam krzesło przed drzwiami do kuchni. (ruch) (1.2) Wir waren im Supermarkt vor drei Tagen. → Byliśmy w supermarkecie przed trzema dniami. (1.3) Sie schrie laut vor Freude. → Krzyknęła głośno z radości. (1.3) Er ist krank vor Eifersucht. → Jest chory z zazdrości.
(1.1) vor + (położenie); vor + (ruch) (1.2) vor +
davor, wovor
, vor