lernen ()
czasownik słaby, przechodni (1.1) uczyć się
(1.1)Wiktionary.de, lernen (Konjugation), 2018 lernen (lernt), lernte, gelernt (haben)
(1.1) Die fleißigsten Schüler lernen am besten. → Najpilniejsi uczniowie uczą się najlepiej.
(1.1) + lernen → uczyć się czegoś (1.1) lernen tun (+Infinitiv) → uczyć się coś robić (+ bezokolicznik) (1.1) lernen, zu tun (+Infinitiv) → uczyć się coś robić (zu + bezokolicznik)
(1.1) ausgezeichnet / auswendig / einfach / gut / intensiv / schlecht / prima lernen • lange / im Nu / schnell lernen • Deutsch / Englisch / Fremdsprachen / / Geschichte lernen • lesen / schreiben / schwimmen lernen • das Lesen / das Schreiben / das Schwimmen lernen • Gitarre / Golf / Klavier (spielen) lernen • aus der Erfahrung / den Fehlern / der Geschichte lernen • durch die Erfahrung lernen • am Beispiel lernen • aus einem Buch / Lehrbuch lernen
Lernen , Lehrling lernbar, lernwillig, gelernt
gelernt ist gelernt • von der Pike auf lernen
W przypadku konstrukcji lernen tun / zu tun użycie słówka zu przed bezokolicznikiem jest konieczne tylko wtedy, gdy konstrukcja bezokolicznikowa jest rozbudowanaDuden online, 2010