łacina () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) język starożytnych Rzymian; (1.2) lekcja łaciny (1.1) (1.3) wulgarny język, przekleństwa (1.4) tańce latynoamerykańskie (1.5) język niezrozumiały, żargonS. Wędkiewicz, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów, „Język Polski” nr 4/1914, s. 114.
(1.1-3)
(1.1) Lekcje łaciny były dla niego męczarnią. (1.2) Po matematyce mamy dzisiaj dwie łaciny i fizykę. (1.3) Uszy więdną, jak się słucha tej łaciny dobiegającej z podwórka.
(1.1) łacina klasyczna • łacina kościelna • łacina ludowa (1.4) sukienka do łaciny
(1.1) język łaciński; łac., łc. (1.3) łacina podwórkowa
(1.4) standard
łaciński , łacińskość , łacinizm , łacinnik , łacinniczka , łacinka łaciński łacińsko, po łacinie, po łacińsku
dać łacinę • łacina podwórkowa • tańczyć po łacinie • świńska łacina
(1.5) angielski: (1.1) Latin arabski: (1.1) لاتينية baskijski: (1.1) latin czeski: (1.1) latina duński: (1.1) latin ; (1.2) latin esperanto: (1.1) Latino, latino, latina lingvo fiński: (1.1) latina francuski: (1.1) latin hindi: (1.1) लातिनी hiszpański: (1.1) latín ; (1.3) palabrotas interlingua: (1.1) latin islandzki: (1.1) latína japoński: (1.1) ラテン語 jidysz: (1.1) לאַטײַן (latajn) koreański: (1.1) 라틴어 (nach’inŏ) luksemburski: (1.1) Latäin łaciński: (1.1) lingua Latina, latīnus , latina , latinum niemiecki: (1.1) Latein norweski (bokmål): (1.1) latin / norweski (nynorsk): (1.1) latin / nowogrecki: (1.1) λατινικά , λατινική γλώσσα rosyjski: (1.1) латынь , латинский язык ; (1.3) брань , ругань slovio: (1.1) Latinio (Латинио) szwedzki: (1.1) latinsk turecki: (1.1) Latince włoski: (1.1) latino , latina