duda ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ludowy instrument muzyczny dęty; (1.2) jedna z piszczałek w instrumencie piszczałkowym rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) człowiek grający na dudach rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (3.1) ktoś niezdarny, nierozgarnięty rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (4.1) tylko w
(1.1-2) (2.1) (3.1)
(1.2) dudy w organach
(2.1) dudziarz; dudarz (3.1) gamoń, niedołęga, fujara, kiep, niedojda
dudziarz dudzić
niedźwiedź zdechł, dudy w miech • schować dudy w miech • nie wiedzieć, w jakie dudy dąć • jak dudy nadmiesz, tak grają • jak dudy grają, tak skaczą • zaniechaj regała, jeżeli i na dudach zabeczeć nie umiesz
duda ()
rzeczownik (1.1) wątpliwość
(1.1) zalantza, ezbai
duda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) smoczek
duda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wątpliwość, wątpienie
(2.1) (2.2)
(1.1) duda; dudas
(1.1) dubiedad, dubio
dubiedad , dubio dudar dudoso, dubitable, dudable
sin duda → bez wątpienia, niewątpliwie no cabe duda → nie ulega wątpliwości
duda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) robakGrazio Falzon, Maltese-English, English-Maltese dictionary and phrasebook. Hippocrene Books, Nowy Jork 2005.
(1.1)
duda ()
rzeczownik (1.1) trąbka, klakson (1.2) dudy
dudás, dudálás dudál dudás