__TOC__ ()

6

(1.1) starsza siostra → (1.2) ona (zaimek osobowy stosowany dla ludzi)

znak przejęty na początku XX w. przez użycie zaimkowe - na potrzebę doprecyzowania pisma (rozdzielenie zaimka osobowego 3. na linii męski-żeński), wcześniej funkcjonował jako jeden z alternatywnych zapisów 姐

()

zaimek (1.1) …osobowy: ona (tylko w stosunku do ludzi) (1.2) …dzierżawczy: jej / swój (w 3. ) - gdy relacja jest bliska lub między zaimkiem a przedmiotem pojawia się przymiotnik

(1.1-2) 她们

(1.1) 她参与保护大猩猩近二十年。(tā cānyù bǎohù dàxīngxīng jìn èrshí nián) → Od prawie dwudziestu lat (ona) zajmuje się ochroną goryli. (1.1) 她结婚了,有两个小孩。(tā jiéhūnle yǒu liǎng ge xiǎohái) → (ona) Wyszła za mąż i ma dwójkę dzieci. (1.1) 一颗排球劈脸向她打来。(yī kē páiqiú pīliǎn xiàng tā dǎ lái) → Piłka siatkowa uderzyła ją prosto w twarz. (1.1) 之后那男生整天发讯息给她。(zhīhòu nà nánshēng zhěng tiān fā xùnxí gěi tā) → Potem koleś pisał do niej cały dzień. (1.2) 她那平时很害羞的儿子已经开始与人交往了。(tā nà píngshí hěn hàixiū de érzǐ yǐjīng kāishǐ yǔ rén jiāowǎngle) → Jej zazwyczaj nieśmiały syn zaczął się udzielać towarzysko. (1.2) 她中国朋友姓夏。(tā zhōnggúo péngyou xìng xìa) → Jej chiński przyjaciel nazywa się Xia. (1.2) 安娜从事于这个行业是因为她女儿。(ānnà cóngshì yú zhège hángyè shì yīnwèi tā nǚ'ér) → Anna pracuje w tej branży ze względu na swoją córkę. (1.2) 她用她最好的茶杯和茶碟请我用茶。(tā yòng tā zuì hǎo de chábēi hé chádié qǐng wǒ yòng chá) → Zaproponowała mi herbatę w swojej najlepszej filiżance ze spodkiem.

(1.2) ponieważ w języku chińskim nie istnieje de facto zaimek swój, kontekstowo każdy z zaimków osobowych może przyjąć takie znaczenie

(1.2) 她的

她的

→ kobieta + też < → ukobiecone on/ona/ono (zaimek trzeciej osoby liczby pojedynczej stosowany dla ludzi) 她 jest używany jako zaimek ona dopiero od początku XX w.; wcześniej język chiński nie odróżniał ani w mowie, ani w piśmie płci trzeciej osoby liczby pojedynczej, a jedynie jej człowieczeństwo i ożywienie (他 dla ludzi, 它 dla zwierząt i przedmiotów, oraz 祂 dla bóstw); w druku zdarzało się co prawda użycie 他女 gdy wyjątkowo istotne było podkreślenie, że osoba, o której mowa, to kobieta, ale generalnie piśmiennictwo używało czystego 他, pozwalając czytelnikowi wywnioskować z kontekstu płeć osoby; zmiana nastąpiła wraz ze standaryzowaniem współczesnego mandaryńskiego - wtedy to ona przejęło pierwotne użycie znaku, który do tej pory był alternatywnym zapisem 姐 (= pani / starsza siostra); co istotne w mowie nie ma różnicy między współczesnym użyciem 她 i 他 (oraz 它), a i w piśmie nadal spotyka się 他 używane w odniesieniu do kobiet (zwłaszcza gdy osoba pisząca reprezentuje mniejszość etniczną lub językową inną niż „standard” Han)