__TOC__ larmo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) hałas, awantura, alarm
(1.1) Hyniek zrobioł srogie larmo w doma. → Heniek zrobił w domu wielką awanturę. (1.1) Aż w końcu Pan Bóg te larmo usłyszoł, poważnie się wnerwioł i wszystkich wymieszołZ piosenki Gorol, Hanys, dwa bratanki i do bitwy, i do szklanki Krzysztofa Respondka.. → Aż w końcu Pan Bóg tę awanturę usłyszał, poważnie się wnerwił i wszystkich wymieszał.
(1.1) haja
larmować
(1.1)
larmo ()
rzeczownik'' (1.1) łza
larmi larma ju pli malproksimen la vojo, des pli da larmoj • larmo virina baldaŭ sekiĝas • larmoj pravecon ne pruvas • larmoj ŝuldon ne pagas • ne servas larmo anstataŭ armo