líf ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) życie, żywot
(1.1) líf, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
(1.1) Gíslarnir eru enn á lífi. → Zakładnicy wciąż są przy życiu.
(1.1) endalaust líf → życie wieczne; að bjarga lífi e-s → ratować czyjeś życie; lífeðlisfræði, líffræði, lífgjöf, lífvera, lífvörður
(1.1) ævi
(1.1) dauði
lifa lifur láta lífið • nær dauða en lífi • taka einhvern af lífi • halda lífi í einhverjum << *līƀan