władca () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika (1.2) osoba, która sprawuje gdzieś jakąś władzę
(1.1-2)
(1.1) Kazimierz był mądrym i sprawiedliwym władcą. (1.2) Do was więc zwracam się, władcy, / byście się nauczyli mądrości i nie upadliKsięga Mądrości 6,9, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Papier)..
(1.1) monarcha, król, cesarz, książę (1.2) mocarz
(1.1) poddany, wasal; prezydent
władać , zawładnąć władza , władze , władczość , władanie władczyni władczy władczo
pan i władca • władca pustyni
angielski: (1.1) ruler arabski: (1.1) شيخ , عاهل ; (1.2) بعل , رب czeski: (1.1) vládce duński: (1.1) regent , hersker ; (1.2) hersker esperanto: (1.1) reĝanto; (1.2) reĝanto, reganto francuski: (1.1) souverain hiszpański: (1.1) soberano jidysz: (1.1) הערשער (herszer), מושל (mojszl) łaciński: (1.1) erus , regnator łotewski: (1.1) valdnieks niderlandzki: (1.1) heerser niemiecki: (1.1) Herrscher , Gebieter norweski (bokmål): (1.1) hersker ; (1.2) hersker norweski (nynorsk): (1.1) herskar ; (1.2) herskar nowogrecki: (1.1) ηγεμόνας pali: (1.1) īsa rosyjski: (1.1) повелитель , властелин , владыка sanskryt: (1.1) आर्य staroegipski: (1.1) (nb); (1.2) (nb) szwedzki: (1.1) härskare , suverän , monark , regent tuvalu: (1.1) pule ukraiński: (1.1) володар , владика węgierski: (1.1) uralkodó włoski: (1.1) sovrano , signore ; (1.2) signore