__TOC__ hammer ()
,
,
rzeczownik (1.1) młotek (1.2) kurek czasownik (2.1) przybić
(1) hammer; hammers
(1.1) I think you should not do it with a hammer. → (Ja) myślę, że nie powinieneś robić tego młotkiem. (2.1) Hammer the nail into this wall. → Wbij gwóźdź w tę ścianę.
hammer out
hammered
hammer ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) młotek (1.2) młoteczek
(1) en hammer, hammeren, hammere/hamre, hammerne/hamrene
(1.1) For den, der har en hammer, ser alt ud som et søm. → Dla tego, kto ma młotek, wszystko wygląda jak gwóźdź. (1.2) Når vi hører lyd, er det øreknoglekæden - hammer, ambolt og stigbøjle - der overfører svingningerne fra trommehinden ind til det indre øre. → Gdy słyszymy dźwięk, układ kosteczek słuchowych – młoteczek, kowadełko i strzemiączko – przekazuje drgania z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego.
(1.2) øreknogle
hamre
hammer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) młotek
(1.1) en hammer, hammeren, hammere, hammerne lub en hammer, hammeren, hamre(r), hamrene
(1.1) hammar