wadzić () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) być przeszkodą, zawadą; przeszkadzać, zawadzać (1.2) doprowadzać do nieporozumień; różnić kogoś z kimś czasownik zwrotny (2.1) ( ) kłócić się
(1.1) Paweł, spokojny, nie wadził nikomu, • Gaweł najdziksze wymyślał swawoleA. Fredro: Paweł i Gaweł.. (2.1) Wczoraj z Ewą się powadziliśmy.
wadzenie , zawada
(2.1) białoruski: (1.1) перашкаджаць, ва́дзіць wilamowski: (1.2) siaelda