jarać () ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) palić, kopcić (papierosy) (1.2) podniecać, podobać się bardzo czasownik zwrotny niedokonany jarać się (2.1) palić się (2.2) ekscytować się (2.3) śmiać się
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) On od dawna jara szlugi? (1.2) Ta muza mnie jara. (2.3) Z czego się jarasz?
zajarać , zjarać , jarzyć jary, najarany jaranie
duński: (1.1) smøge rosyjski: (2.3) ржать