слушать ()
czasownik niedokonany (1.1) słuchać (1.2) badanie lekarskie polegające na słuchaniu, jak pracuje jakiś narząd (1.3) posłuchać kogoś, pójść za czyjąś radą, poddać się czyjejś woli
(1.1-3) слу́шать слу́шаю, слу́шаешь, слу́шает; слу́шаем, слу́шаете, слу́шают; слу́шал / слу́шала / слу́шало; слу́шали; слу́шай; слу́шающий; слу́шаемый; слу́шая; слу́шав
(1.1) Он сиде́л на берегу́ мо́ря и слу́шал шум волн. → Siedział na brzegu morza i słuchał szumu fal. (1.2) Врач до́лго и внима́тельно слу́шал, как бьётся моё се́рдце. → Lekarz długo i uważnie słuchał, jak bije moje serce. (1.3) Марина слу́шает его́ во всём. → Marina słucha go we wszystkim.
(1.1-3) слушать
слушаться, послушать слух , слушатель
краем уха слушать → słuchać jednym uchem