__TOC__ ranka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: rana (1.2) drobna rana (1.3) rękaBajka o księdzu, kuczerze i królu, zapisała H. Kurkowska, w Z gwary warmińskiej i mazurskiej, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 28.
(2.1) od: ranek
(1.1-2)
(1.2) Mimo że to była naprawdę mała ranka, zagoiła się dopiero po tygodniu.
(1.1-2) rana , ranny , ranienie , zranienie ranić , zranić , poranić ranny
(1.1-2)
(1.1) (1.3) białoruski: (1.1) ранка ; (1.2) ранка
ranka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ręka
(1.1)
(1.1) Jis turi rankoje knygą. → On trzyma w ręce książkę.
(1.1) rankų raumenys → mięśnie rąk
rankinis ; rankelė rankovė , rankogalis , rankšluostis , rankdarbis , rankena , rankraštis rankinis
sėdėti rankas sudėjus → siedzieć z założonymi rękami • Dievu pasitikėk, bet rankas sudėjęs nesėdėk
(1.1) zobacz też: Indeks:Litewski - Części ciała (1.1) zobacz też: Indeks:Litewski - Fałszywi przyjaciele