kulminacyjny () , , ,
przymiotnik (1.1) najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć (1.2) wznoszący się najwyżej, górujący nad resztą terenu
(1.1-2)
(1.1) Kulminacyjny moment dramatu. Zdenerwowanie doszło do punktu kulminacyjnego.
(1.1-2) punkt kulminacyjny (1.1) moment kulminacyjny
kulminacja kulminować
białoruski: (1.1) кульмінацыйны bułgarski: (1.1) кулминационен duński: (1.1) kulminations- esperanto: (1.1) zenita hiszpański: (1.1) culminante interlingua: (1.1) culminante niemiecki: (1.1) w złożeniach Kulminations- rosyjski: (1.1) кульминационный