__TOC__ broń ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; (1.2) środek lub sposób walki (1.3) formacja wojskowa
(2.1) 2. , od bronić
(1.1,3) (1.2) ,
(1.1) Ta broń ma dużą siłę rażenia. (1.2) Najlepsza broń to nagłe natarcie. (1.3) Dywizja czołgów to najskuteczniejsza broń. (2.1) Piesku, broń pana.
(1.1) broń atomowa • broń biała • broń biologiczna • broń bakteryjna • broń chemiczna • broń ciężka • broń ciężkiego kalibru • broń długa • broń gazowa • broń gwintowana • broń gładkolufowa • broń jądrowa (nuklearna) • broń konwencjonalna ( tradycyjna, klasyczna) • broń krótka • broń lekka • broń lekkiego kalibru • broń masowej zagłady • broń masowego rażenia • broń maszynowa • broń palna • broń rakietowa • broń sieczna • broń termojądrowa • broń neutronowa • broń pancerna • broń powtarzalna • broń ręczna • broń samopowtarzalna • broń skałkowa • rozładować broń • broń małokalibrowa • broń myśliwska • broń sportowa
(1.1) uzbrojenie, oręż, rynsztunek
(1.1) rzucić broń → poddać się w walce, złożyć broń → poddać się w walce, do broni → wezwanie do walki/ataku, na ramię broń → komenda wojskowa, zawieszenie broni → czasowe zaprzestanie walki — rozejm, prezentować broń → w wojsku dla oddania honorów stanąć w odpowiedniej postawie z bronią w rękach, stać pod bronią → być w gotowości do walki, stać z bronią u nogi → być w gotowości do walki, wytrącać broń z ręki → uniemożliwiać komuś walkę i obronę, generał broni, towarzysz broni, z bronią w ręku → lub dosłownie będąc uzbrojonym (2.1) broń boże! → na pewno nie
albański: (1.1) armë angielski: (1.1) weapon arabski: (1.1) سلاح awarski: (1.1) ярагъ baskijski: (1.1) arma białoruski: (1.1) зброя bułgarski: (1.1) оръжие chiński standardowy: (1.1) (wǔqì) chorwacki: (1.1) oružje czeczeński: (1.1) ярагъ czeski: (1.1) zbraň dolnołużycki: (1.1) broń duński: (1.1) våben esperanto: (1.1) batalilo, armilo fiński: (1.1) ase francuski: (1.1) arme górnołużycki: (1.1) bróń grenlandzki: (1.1) sakkuut gruziński: (1.1) იარაღი hebrajski: (1.1) נשק hiszpański: (1.1) arma indonezyjski: (1.1) senjata interlingua: (1.1) arma, armamento islandzki: (1.1) vopn japoński: (1.1) 武器 (ぶき, buki) jidysz: (1.1) וואָפֿן / (wofn), געווער (gewer), כּלי־זיין (klezajen) kataloński: (1.1) arma koreański: (1.1) 무기 (mugi) litewski: (1.1) ginklas litzenburski: (1.1) Waff łaciński: (1.1) tēlum , ferrum , arma łotewski: (1.1) ierocis malajski: (1.1) senjata niderlandzki: (1.1) wapen niemiecki: (1.1) Waffe norweski (bokmål): (1.1) våpen portugalski: (1.1) arma rosyjski: (1.1) оружие sanskryt: (1.1) अररु , अस्त्र, आयुध slovio: (1.1) oruzx (оруж), oruzxie (оружие), oruzxenie (оружение) słowacki: (1.1) zbraň słoweński: (1.1) orožje szwedzki: (1.1) vapen średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) wāfen tajski: (1.1) อาวุธ turecki: (1.1) silah ukraiński: (1.1) зброя węgierski: (1.1) fegyver wietnamski: (1.1) wũ khí włoski: (1.1) arma
broń ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) broń
(1.1) bro|ń, ~ni, ~ni, ~ń, ~nju, ~ni; ~ni, ~njowo, ~njoma, ~ni, ~njoma, ~njoma; ~ni, ~njow, ~njam, ~ni, ~njami, ~njach