konował () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zły, kiepski lekarz (1.2) człowiek niewykształcony, partacz leczący konie i bydło (1.3) lekarz weterynarz, lekarz koni (1.4) kowal zajmujący się prócz kucia koni również leczeniem zwierząt
(1.1-4)
(1.1) lekarzyna, doktorzyna, rzeźnik, felczer, znachor
konowalski
(1.1) z (1.2) (1.2-3) , (konował) → ten, który obala na ziemię konie do kastracji,
(1.4) nazwa używana w średniowieczu i na początku nowożytności, np. w kodeksie Baltazara Behema (Cōdex Pictūrātus)
angielski: (1.1) quack białoruski: (1.1) канавал ; (1.2) канавал czeczeński: (1.1) харцлор, вон лор; (1.2) даьхийн лор francuski: (1.1) charlatan , médicastre hiszpański: (1.1) matasanos , medicucho , medicastro islandzki: (1.1) skottulæknir niemiecki: (1.1) Quacksalber nowogrecki: (1.1) αγύρτης , κομπογιαννίτης rosyjski: (1.1) коновал ; (1.2) коновал szwedzki: (1.1) kvacksalvare ; (1.2) fädoktor ukraiński: (1.1) коновал ; (1.2) коновал włoski: (1.1) scorticagatti