__TOC__ sraczka () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) biegunka, rozwolnienie
(1.1)
(1.1) On ma chyba sraczkę, bo od godziny siedzi w kiblu.
(1.1) mieć sraczkę • mieć atak sraczki
(1.1) rozwolnienie, biegunka, luźny stolec
(1.1) zatwardzenie
sracz sraka srać, obesrać sraczkowaty, sraki, sraczkowy srak
biegać jak ze sraczką • jak nie urok, to sraczka
angielski: (1.1) shits bułgarski: (1.1) дрисня chorwacki: (1.1) sraćka czeski: (1.1) sračka duński: (1.1) tyndskid , møllebæ francuski: (1.1) foire , chiasse hiszpański: (1.1) cagalera japoński: (1.1) jidysz: (1.1) דורכפֿאַל (durchfal) kaszubski: (1.1) sraczka , drzistówka niemiecki: (1.1) Dünnpfiff norweski (bokmål): (1.1) spraybæsj nowogrecki: (1.1) τσίρλα słowacki: (1.1) sračka słoweński: (1.1) sračka ukraiński: (1.1) срачка węgierski: (1.1) fos włoski: (1.1) cacarella
sraczka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sraczka
(1.1) drzistówka
srela /, srôcz srac