cerber ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) groźny, czujny, nieustępliwy dozorca; człowiek ograniczający czyjąś swobodę rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rzeźba, rysunek lub malowidło przedstawiające Cerbera
(1.1) (2.1)
(1.1) Moja mama to straszny cerber, nie mogę się nigdzie ruszyć bez jej pozwolenia. (1.1) Między furtką i tuż stojącym gumnem znajdowała się budka, a w niej ogromny brytan na łańcuchu. Nigdy nie widziałem straszniejszego cerbera. (2.1) W kolejnej sali stały marmurowe cerbery.
(1.1) dozorca
Cerber , cerberowanie , cerberowskość cerberować cerberowski cerberowsko
od imienia mitologicznego psa Cerbera, który czujnie strzegł wejścia do Hadesu
(1.1) Wyraz utworzony od nazwy własnej istoty mitologicznej, użyty w znaczeniu pospolitym piszemy małą literą. (1.1) ;
czeski: (1.1) cerber , cerberus duński: (1.1) kerberos , cerberus hiszpański: (1.1) cerbero , cancerbero ; (2.1) cerbero nowogrecki: (1.1) κέρβερος ; (2.1) κέρβερος rosyjski: (1.1) це́рбер słowacki: (1.1) cerberus