Ustawaz dnia 19 grudnia 2002 r.o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw Treść ustawy Art. 1. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 113, poz. 984 i Nr 199, poz. 1671) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 3: a) w pkt 20 przecinek na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się wyrazy „recykling organiczny nie jest traktowany jako termiczne przekształcanie odpadów,”, b) w pkt 22 przecinek na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się wyrazy „wytwórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania, konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa o świadczenie usługi stanowi inaczej,”; 2) w art. 4: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ 2) warunki, w których uznaje się, że odpady wymienione na liście odpadów niebezpiecznych nie posiadają właściwości lub składników i właściwości powodujących, że odpady te stanowią odpady niebezpieczne, a także sposób ustalenia spełnienia tych warunków. ” , b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu: „ 1a. Posiadacz jest obowiązany do pozbywania się substancji lub przedmiotów niespełniających wymagań technicznych określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1b, lub w przepisach odrębnych. 1b. Ministrowie właściwi do spraw gospodarki, transportu, rolnictwa i zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mogą określić, każdy w zakresie swoich kompetencji, w drodze rozporządzeń, wymagania techniczne dla substancji i przedmiotów, których niespełnienie powoduje, że ich posiadacz jest obowiązany do ich pozbycia się. 1c. Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1b, ministrowie uwzględnią: 1) wymagania ochrony środowiska, 2) bezpieczeństwo użytkowania substancji lub przedmiotów, 3) możliwe zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, 4) wymagania ochrony dóbr kultury. ” ; 3) w art. 5 w pkt 2 wyrazy „zapobiec ich powstaniu” zastępuje się wyrazami „zapobiec powstawaniu odpadów”; 4) w art. 13: a) w ust. 1 wyrazy „ust. 2-4” zastępuje się wyrazami „ust. 2-4a”, b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „ 4a. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, zawiera: 1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidywanych do unieszkodliwiania; w przypadku gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów, 2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych unieszkodliwianiu w okresie roku, 3) oznaczenie miejsca prowadzenia działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów, 4) szczegółowy opis stosowanych metod unieszkodliwiania odpadów, 5) proponowany czas obowiązywania decyzji. ” ; 5) w art. 15: a) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: „ 5a. Przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w ust. 5, mogą być finansowane ze środków publicznych. ” , b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „ 6. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki oraz sposób finansowania przedsięwzięć priorytetowych o charakterze ponadwojewódzkim, o których mowa w ust. 5, kierując się potrzebą utworzenia i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń do unieszkodliwiania odpadów. ” ; 6) w art. 17 ust. 1-4 otrzymują brzmienie: „ 1. Wytwórca odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2, jest obowiązany do: 1) uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie, 2) przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1 Mg rocznie albo powyżej 5 Mg rocznie odpadów innych niż niebezpieczne. 2. Wytwórca odpadów jest obowiązany do uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów, które powstają w związku z eksploatacją instalacji, jeżeli wytwarza powyżej 1 Mg odpadów niebezpiecznych rocznie lub powyżej 5 tysięcy Mg odpadów innych niż niebezpieczne rocznie. 3. W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się wszystkie odpady wytwarzane przez danego wytwórcę w danym miejscu. 4. Wymóg uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, pozwolenia na wytwarzanie odpadów, a także przedłożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami nie dotyczy wytwórcy odpadów prowadzącego instalację, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie zintegrowane, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska. ” ; 7) w art. 19: a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, ” , b) w ust. 5 skreśla się wyrazy „oraz powiatowego inspektora sanitarnego”; 8) w art. 24: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Informacje o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami przedkłada się właściwemu organowi w terminie 30 dni przed rozpoczęciem działalności powodującej powstawanie odpadów lub zmianą tej działalności wpływającą na ilość lub rodzaj wytwarzanych odpadów lub sposobów gospodarowania nimi; informację przedkłada się w trzech egzemplarzach. ” , b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, ” , c) w ust. 6 wyraz „miesiąca” zastępuje się wyrazami „30 dni”, d) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „ 9. Jeden egzemplarz informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, a także kopie decyzji, o których mowa w ust. 5, 6 i ust. 8, wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu marszałkowi województwa oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. ” ; 9) w art. 25 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Jeżeli posiadacz odpadów, w tym wytwórca odpadów, przekazuje odpady następnemu posiadaczowi odpadów, który ma zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania tymi odpadami lub jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5, odpowiedzialność za działania objęte tym zezwoleniem przenosi się na tego następnego posiadacza odpadów. ” ; 10) w art. 26: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Posiadacz odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów obowiązany jest do uzyskania zezwolenia na prowadzenie tej działalności, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 2, 4 i 4a oraz art. 43 ust. 5. ” , b) w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, ” , c) w ust. 6 skreśla się wyrazy „oraz powiatowego inspektora sanitarnego”, d) uchyla się ust. 9; 11) w art. 27: a) w ust. 1 uchyla się pkt 4, b) w ust. 2 uchyla się pkt 5, c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych może być wydane po sprawdzeniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska funkcjonowania instalacji i urządzeń służących do unieszkodliwiania oraz po uzyskaniu wymaganego pozwolenia na użytkowanie obiektu w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, z wyłączeniem nowo zbudowanych lub zmodernizowanych obiektów budowlanych, zespołów obiektów lub instalacji, do których ma zastosowanie art. 76 ustawy - Prawo ochrony środowiska. ” ; 12) w art. 28: a) w ust. 2 skreśla się wyrazy „oraz powiatowego inspektora sanitarnego”, b) ust. 8 otrzymuje brzmienie: „ 8. Nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów zbieranie odpadów komunalnych, wytwarzanych na terenie nieruchomości, przez władającego tą nieruchomością. ” ; 13) w art. 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „ 2. Właściwy organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie termicznego przekształcenia odpadów lub składowania odpadów, jeżeli kierownik spalarni odpadów lub innej instalacji, w której są termicznie przekształcane odpady niebezpieczne, albo kierownik składowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami. ” ; 14) w art. 31: a) w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 2”, b) w ust. 4 skreśla się wyrazy „a jeżeli organem właściwym jest starosta - również powiatowego inspektora sanitarnego,”; 15) w art. 32 w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 2”; 16) w art. 33: a) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „ 4. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, których zbieranie lub transport nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, oraz podstawowe wymagania dla zbierania lub transportu tych rodzajów odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz oddziaływaniem na środowisko poszczególnych rodzajów działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów. ” , b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „ 4a. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, których odzysk lub unieszkodliwianie nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, oraz podstawowe wymagania dla odzysku lub unieszkodliwiania tych rodzajów odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz oddziaływaniem na środowisko poszczególnych rodzajów działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów. ” , c) w ust. 5 i 6 po wyrazach „ust. 4” dodaje się wyrazy „i 4a”, d) po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5c w brzmieniu: „ 5a. Starosta skreśla z rejestru, o którym mowa w ust. 5, posiadacza odpadów w przypadku: 1) złożenia przez tego posiadacza wniosku o skreślenie z rejestru, 2) upływu terminu wstrzymania działalności określonego w decyzji o wstrzymaniu działalności. 5b. Skreślenia, o którym mowa w ust. 5a, dokonuje się w drodze decyzji. 5c. Kopię decyzji, o której mowa w ust. 5b, starosta przekazuje marszałkowi województwa. ” ; 17) w art. 36: a) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „ 4a. Ewidencję, o której mowa w ust. 1, można prowadzić w systemie informatycznym, umożliwiającym poświadczenie dokumentów ewidencji odpadów za pomocą podpisu elektronicznego. ” , b) w ust. 13 użyty dwukrotnie wyraz „przedsiębiorstw” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”; 18) w art. 37: a) w ust. 3 po wyrazie „wytwarzania” dodaje się przecinek i wyraz „zbierania”, b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „ 7. Dostęp do wojewódzkiej bazy danych posiadają: minister właściwy do spraw środowiska, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewoda, starosta, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, wojewódzki inspektor ochrony środowiska oraz urząd statystyczny. ” ; 19) w art. 39: a) w ust. 2 wyrazy „spalane z odzyskiem energii” zastępuje się wyrazami „poddawane innym procesom odzysku”, b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są niemożliwe, dopuszcza się ich unieszkodliwianie. ” , c) uchyla się ust. 7; 20) w art. 40 w ust. 6 i 7 wyraz „tonę” zastępuje się wyrazem „Mg”; 21) w art. 41 w ust. 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „ 4) powyżej 25 mg rtęci na celę, z wyjątkiem baterii manganowo-alkalicznych, w których poziom wagowo rtęci nie powinien przekraczać 0,025%. ” ; 22) w art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „ 4. Posiadacz odpadów, który w instalacjach innych niż spalarnie odpadów niebezpiecznych przekształca termicznie odpady niebezpieczne, jest obowiązany do przestrzegania wymagań, o których mowa w ust. 1 i 2. ” ; 23) w art. 46 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „ 2. Posiadacz odpadów, który w instalacjach innych niż spalarnie odpadów lub urządzeniach przekształca termicznie odpady inne niż niebezpieczne, jest obowiązany do przestrzegania wymagań, o których mowa w ust. 1. ” ; 24) w art. 48 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „ 5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do posiadacza odpadów, który w instalacjach innych niż spalarnie odpadów lub urządzeniach przekształca termicznie odpady, o których mowa w art. 45 ust. 4 i art. 46 ust. 2. ” ; 25) w art. 49: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Właściciel lub inny władający spalarnią odpadów jest obowiązany zatrudniać kierownika spalarni posiadającego świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami. ” , b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „ 1a. Kierownikiem spalarni odpadów może być wyłącznie osoba, która posiada świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami. ” , c) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „ 7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do kierownika innej instalacji, w której są termicznie przekształcane odpady niebezpieczne. ” ; 26) w art. 53 w ust. 3 pkt 1 oraz w art. 54 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „ 1) wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, ” ; 27) w art. 55: a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „ 3) zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych, ” , b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „ 3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, kierując się właściwościami odpadów oraz potrzebą zapewnienia właściwego postępowania z odpadami na składowisku odpadów, może określić, w drodze rozporządzenia, kryteria oraz procedury dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu. ” ; 28) w art. 57 ust. 2-4 otrzymują brzmienie: „ 2. Stałe odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach składowisk odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne. 3. Wydzielone części składowisk odpadów, o których mowa w ust. 2, powinny spełniać wymagania dotyczące lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, określone dla składowisk odpadów niebezpiecznych. 4. Na wydzielonych częściach składowisk, o których mowa w ust. 2, nie mogą być składowane odpady inne niż niebezpieczne. ” ; 29) w art. 65: a) ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie: „ 7. Odbiór odpadów przekazywanych do urządzeń odbiorczych w portach morskich, rzecznych i lotniczych, powstałych w trakcie normalnej eksploatacji statków morskich i żeglugi śródlądowej oraz statków powietrznych, a także pochodzących ze sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń o polskiej przynależności oraz z polskich stacji badawczych w Arktyce i Antarktyce, nie podlega ograniczeniom, o których mowa w ust. 1, 5 i 6. Przez normalną eksploatację statku rozumie się eksploatację związaną z utrzymaniem wymaganego przepisami stanu technicznego oraz porządku i czystości, z uwzględnieniem usuwania odpadów i ścieków w trybie swobodnego obrotu w rozumieniu przepisów celnych, z wyłączeniem działań i czynności wynikających z prowadzonej przy użyciu statku działalności handlowej lub usługowej. 8. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 6, wydaje się, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki: 1) odpady przeznaczone są do odzysku w kraju lub za granicą, z wyjątkiem działań określonych jako R1 i R10 w załączniku nr 5 do ustawy, 2) nie ma na terenie kraju możliwych do pozyskania odpadów nadających się do równorzędnego odzysku lub też występują one w niewystarczającej ilości, 3) odpady przywiezione z zagranicy lub sposób odzysku w kraju nie spowodują wzrostu zagrożenia dla środowiska i nie przyczynią się do zwiększenia masy składowanych odpadów, z zastrzeżeniem ust 9. ” , b) w ust. 10 pkt 5 otrzymuje brzmienie: „ 5) wskazanie przejścia granicznego, przez które będą przewożone odpady; dla odpadów niebezpiecznych dodatkowo wskazanie trasy przewozu odpadów, rodzaju transportu i opakowania, ” , c) w ust. 13 pkt 9 otrzymuje brzmienie: „ 9) przejście graniczne, przez które będą przywożone odpady; dla odpadów niebezpiecznych dodatkowo wskazanie rodzaju transportu i opakowania, ” ; 30) załącznik nr 4 otrzymuje brzmienie: „ Załącznik 4 Właściwości odpadów, które powodują, że odpady są niebezpieczne H1 „wybuchowe”: substancje, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia lub które są bardziej wrażliwe na wstrząs lub tarcie niż dinitrobenzen, H2 „utleniające”: substancje, które wykazują silnie egzotermiczne reakcje podczas kontaktu z innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi, H3-A „wysoce łatwopalne”: 1) ciekłe substancje mające temperaturę zapłonu poniżej 21°C (w tym nadzwyczaj łatwopalne ciecze), 2) substancje, które mogą rozgrzać się, a w efekcie zapalić się w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dostarczenia energii, 3) stałe substancje, które mogą się łatwo zapalić po krótkim kontakcie ze źródłem zapłonu i które palą się nadal lub tlą po usunięciu źródła zapłonu, 4) gazowe substancje, które są łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnieniem, 5) substancje, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilościach, H3-B „łatwopalne”: ciekłe substancje mające temperaturę zapłonu równą lub wyższą niż 21°C i niższą lub równą 55°C, H4 „drażniące”: substancje nieżrące, które poprzez krótki, długotrwały lub powtarzający się kontakt ze skórą lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny, H5 „szkodliwe”: substancje, które, jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą spowodować ograniczone zagrożenie dla zdrowia, H6 „toksyczne”: substancje (w tym wysoce toksyczne substancje), które, jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą spowodować poważne, ostre lub chroniczne zagrożenie dla zdrowia, a nawet śmierć, H7 „rakotwórcze”: substancje, które, jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą wywoływać raka lub też zwiększyć częstotliwość jego występowania, H8 „żrące”: substancje, które w zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie, H9 „zakaźne”: substancje zawierające żywe mikroorganizmy lub ich toksyny, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że powodują choroby człowieka lub innych żywych organizmów, H10 „działające szkodliwie na rozrodczość”: substancje, które, jeśli są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową lub jeśli wnikają przez skórę, mogą wywołać niedziedziczne wrodzone deformacje lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania, H11 „mutagenne”: substancje, które, jeśli są wdychane lub dostaną się drogą pokarmową lub jeśli wnikają przez skórę, mogą wywołać dziedziczne defekty genetyczne lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania, H12 substancje, które w wyniku kontaktu z wodą, powietrzem lub kwasem uwalniają toksyczne lub wysoce toksyczne gazy, H13 substancje, które po zakończeniu procesu unieszkodliwiania, mogą w dowolny sposób, wydzielić inną substancję, np. w formie odcieku, która posiada jakąkolwiek spośród cech wymienionych powyżej, H14 „ekotoksyczne”: substancje, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla jednego lub więcej elementów środowiska.”; 31) w załączniku nr 5 tytuł otrzymuje brzmienie „Procesy odzysku”. Art. 2. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. Nr 63, poz. 638) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „ 3a) środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to substancje i preparaty chemiczne bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze, mutagenne lub niebezpieczne dla środowiska, określone w przepisach o substancjach i preparatach chemicznych oraz środki ochrony roślin bardzo toksyczne i toksyczne, określone w przepisach o ochronie roślin uprawnych, ” ; 2) w art. 5: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „ 2. Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą uzyskania wiarygodnych i powtarzalnych wyników, o