Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 20 grudnia 2013 r.w sprawie wprowadzenia programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła na 2014 r. Spis treści Treść rozporządzenia Załącznik - Program zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) Treść rozporządzenia Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, poz. 513 oraz z 2013 r. poz. 1287.) zarządza się, co następuje: § 1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się program zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) na 2014 r., który jest określony w załączniku do rozporządzenia. § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. 1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, poz. 513 oraz z 2013 r. poz. 1287. Załącznik - Program zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) 1. Identyfikacja programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) Państwo członkowskie: Rzeczpospolita Polska Choroba: gąbczasta encefalopatia bydła (BSE) Rok realizacji: 2014 2. Opis programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) na 2014 r. Celem realizacji programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) na 2014 r., zwanego dalej „Programem”, jest wykrycie każdego przypadku gąbczastej encefalopatii bydła, zwanej dalej „BSE”, w populacji bydła w Rzeczypospolitej Polskiej. Prowadzenie badań jest nieodzownym elementem systemu kontroli przenośnych gąbczastych encefalopatii przeżuwaczy (TSE). Kontrola BSE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej polega na prowadzeniu aktywnego nadzoru, przez który rozumie się badanie bydła przeznaczonego do uboju jako zdrowe lub bydła zaliczanego do grup ryzyka (np. zwierzęta padłe, poddane ubojowi z konieczności, wykazujące nietypowe objawy w trakcie badania przedubojowego, w tym zwierzęta, które doznały urazów w trakcie transportu lub w rzeźni lub zostały zabite w ramach zwalczania choroby zakaźnej zwierząt), oraz biernego nadzoru, przez który rozumie się badanie bydła w każdym wieku, w przypadku gdy zachowanie zwierzęcia nasuwa podejrzenie wystąpienia BSE. Zwalczanie BSE polega między innymi na zidentyfikowaniu pozostałych zwierząt w gospodarstwie, w którym przebywało zwierzę, u którego stwierdzono BSE, potomstwa tych zwierząt urodzonego w okresie dwóch lat przed wystąpieniem objawów klinicznych lub stwierdzeniem BSE u krowy oraz zidentyfikowaniu zwierząt należących do kohorty. Zapobieganie, kontrola i zwalczanie BSE są przeprowadzane zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w decyzji Komisji 2009/719/WE z dnia 28 września 2009 r. upoważniającej niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 256 z 29.09.2009, str. 35, z późn. zm.). W rozporządzeniu nr 999/2001 zobowiązano również każde państwo członkowskie do wprowadzania rocznych programów monitorowania TSE opartych na aktywnym i biernym nadzorze, zgodnie z załącznikiem III do tego rozporządzenia. Dnia 4 lutego 2013 r. weszła w życie decyzja wykonawcza Komisji 2013/76/UE zmieniająca decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 35 z 06.02.2013, str. 16). Daje ona państwom członkowskim możliwość zmiany dotychczasowych rocznych programów monitorowania. W związku z powyższym od dnia 1 stycznia 2014 r. w Rzeczypospolitej Polskiej, w grupie zwierząt poddawanych normalnemu ubojowi do badania w kierunku BSE, będzie kwalifikował wiek powyżej 96. miesiąca życia. 3. Opis sytuacji epidemiologicznej związanej z BSE Regularne monitorowanie BSE, zgodnie z obowiązującymi w Unii Europejskiej wymaganiami, rozpoczęło się w listopadzie 2001 r. W pierwszych dwóch miesiącach monitorowania zbadano 30 309 sztuk bydła, w 2002 r. - 286 592, w 2003 r. - 455 413, w 2004 r. -481 116, w 2005 r. - 515 976, w 2006 r. - 594 121, w 2007 r. - 603 810, w 2008 r. - 611 566, w 2009 r. - 638 072, w 2010 r. - 637 240, w 2011 r. - 475 906, a w 2012 r. - 326 280. Spadek liczby badań w 2011 r. był związany z podwyższeniem wieku bydła badanego w kierunku BSE do 72. miesiąca życia w związku z zakwalifikowaniem Rzeczypospolitej Polskiej do grupy państw członkowskich upoważnionych do zmiany systemu monitorowania BSE, zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2011/358/UE z dnia 17 czerwca 2011 r. zmieniającą decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 161 z 21.06.2011, str. 29). Dane dotyczące monitorowania z uwzględnieniem poszczególnych grup bydła są przedstawione w tabeli 1.1. Tabela 1.1 Okres Bydło poddane ubojowi jako zdrowe Bydło poddane ubojowi z konieczności Bydło poddane ubojowi jako chore lub podejrzane o chorobę Bydło padłe Bydło podejrzane o BSE Ogółem 2001 29 882 347 0 80 0 30 309 XI-XII 2002 278 709 4 709 1183 1944 47 286 592 I-XII 2003 428 452 9 401 2 757 14 715 88 455 413 I-XII 2004 445 198 9 259 2 134 24 449 76 481116 I-XII 2005 472 028 10 495 648 32 552 253 515 976 I-XII 2006 540 148 10 035 382 43 328 228 594 121 I-XII 2007 546 243 9 529 61 47 883 94 603 810 I-XII 2008 556 583 8 758 7 46 196 22 611566 I-XII 2009 587 339 6811 9 43 900 13 638 072 I-XII 2010 590 171 310 1 46 752 6 637 240 I-XII 2011* 440 856 190 887 33 964 9 475 906 I-XII 2012 299 682 384 1501 24 691 22 326 280 I-XII * Począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2011/358/UE z dnia 17 czerwca 2011 r. zmieniającą decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE, zmianie uległ wiek bydła badanego w kierunku BSE. Pierwszy przypadek BSE wykryto w 2002 r. W tym też roku ogólna liczba wykrytych przypadków BSE wyniosła 4. W 2003 r. wykryto dalszych 5 przypadków, a w 2004 r. -11 przypadków. W 2005 r. wykryto ogółem 20 przypadków BSE, co stanowi największą liczbę przypadków BSE wykrytych rocznie w Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2006 r. ta liczba wyraźnie spadała, aż do roku 2011. W 2006 r. stwierdzono 10 przypadków BSE, w 2007 r. -9 przypadków, w 2008 r. - 5 przypadków, w 2009 r. - 4 przypadki, w 2010 r. - 2 przypadki, w 2011 r. - 1 przypadek, natomiast w 2012 r. - 3 przypadki. Zestawienie występowania przypadków BSE w latach 2002 - 2012 w poszczególnych województwach przedstawia tabela 1.2. Tabela 1.2 Rok 02 Dolnośląskie 04 Kujawsko-pomorskie 06 Lubelskie 08 Lubuskie 10 Łódzkie 12 Małopolskie 14 Mazowieckie 16 Opolskie 18 Podkarpackie 20 Podlaskie 22 Pomorskie 24 Śląskie 26 Świętokrzyskie 28 Warmińsko-mazurskie 30 Wielkopolskie 32 Zachodniopomorskie 2002 styczeń luty marzec kwiecień maj 1 czerwiec lipiec sierpień 1 wrzesień 1 październik 1 listopad grudzień 0 0 2 0 0 1 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 suma: 4 Rok 2003 styczeń luty 1 marzec kwiecień maj czerwiec lipiec sierpień 1 1 wrzesień 1 październik listopad 1 grudzień 0 1 0 0 0 1 2 0 0 0 0 0 0 1 0 0 suma: 5 Rok 2004 styczeń 1 1 luty marzec 1 1 kwiecień 1 maj 1 czerwiec 1 lipiec sierpień 1 1 wrzesień październik listopad 1 1 grudzień 0 0 1 1 2 1 0 0 1 1 0 0 0 1 2 1 suma: 11 Rok 2005 styczeń 1 luty 1 1 marzec 2 2 1 1 1 kwiecień 1 1 maj 1 czerwiec 1 lipiec 1 sierpień wrzesień 1 październik listopad 1 1 grudzień 1 1 3 0 0 0 2 1 4 0 1 4 0 0 0 0 5 0 suma: 20 Rok 2006 styczeń 1 luty 1 1 marzec 1 1 kwiecień 1 1 maj 1 czerwiec 1 lipiec sierpień 1 wrzesień październik listopad grudzień 0 1 1 0 1 0 1 0 0 2 0 0 1 1 2 0 suma: 10 Rok 2007 styczeń luty marzec kwiecień 1 1 maj 1 czerwiec 1 1 1 lipiec 1 sierpień 1 wrzesień październik listopad grudzień 1 0 0 0 0 1 1 3 1 1 0 0 0 0 2 0 0 suma: 9 Rok 2008 styczeń 1 luty marzec kwiecień 1 maj czerwiec 1 lipiec sierpień wrzesień 1 październik listopad grudzień 1 0 0 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 2 0 suma: 5 Rok 2009 styczeń luty 1 1 marzec 1 kwiecień 1 maj czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik listopad grudzień 0 0 0 0 1 0 1 0 0 2 0 0 0 0 0 0 suma: 4 Rok 2010 styczeń luty marzec kwiecień maj 1 czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik listopad grudzień 1 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0 suma: 2 Rok 2011 styczeń luty marzec kwiecień maj czerwiec lipiec sierpień wrzesień 1 październik listopad grudzień 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 suma: 1 Rok 2012 styczeń luty 1 marzec kwiecień maj 1 czerwiec lipiec sierpień wrzesień 1 październik listopad grudzień 0 1 0 0 0 0 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 suma: 3 Rok 2002 - 2012 suma/woj.: 3 3 7 1 7 5 14 2 3 9 0 0 2 5 12 1 suma: 74 Największą liczbę przypadków BSE wykryto w ramach aktywnego nadzoru w odniesieniu do grupy zdrowego bydła kierowanego do uboju. W ramach biernego nadzoru wykryto zaledwie 3 przypadki BSE. Poszczególne grupy bydła, w których stwierdzono przypadki BSE, przedstawia tabela 1.3. Tabela 1.3 Rok Liczba przypadków BSE Bydło poddane ubojowi jako zdrowe Bydło poddane ubojowi z konieczności Bydło z objawami klinicznymi BSE Bydło padłe Kohorta 2002 4 3 0 1 0 0 2003 5 4 0 1 0 0 2004 11 8 2 0 1 0 2005 20 16 0 1 2 1 2006 10 7 0 0 3 0 2007 9 6 1 0 2 0 2008 5 3 2 0 0 0 2009 4 3 0 0 1 0 2010 2 2 0 0 0 0 2011 1 1 0 0 0 0 2012 3 3 0 0 0 0 Suma 74 56 5 3 9 1 Wszystkie sztuki bydła, u których wykryto BSE, były urodzone w Rzeczypospolitej Polskiej. Dochodzenia epizootyczne prowadzone w celu wyjaśnienia dróg zakażeń wskazywały, że tylko w kilku nielicznych przypadkach potwierdzono spożycie paszy zawierającej białko pochodzące od ssaków lub preparatów mlekozastępczych zawierających tłuszcz zwierzęcy jako najbardziej prawdopodobną drogę zakażenia BSE. Od stwierdzenia pierwszego przypadku BSE w 2002 r. liczba przypadków BSE zmieniała się, przy czym przez pewien okres (lata 2002-2005) rosła. Wprowadzenie w poprzednich latach programu zwalczania BSE, zgodnego z wytycznymi Unii Europejskiej, pozwoliło na wykrycie zwierząt zakażonych. Wzrost liczby przypadków BSE przedstawia się następująco: 1) od 2002 r. do 2003 r. wynosił 25%; 2) od 2003 r. do 2004 r. wynosił 120%; 3) od 2004 r. do 2005 r. wynosił 82%. Od 2006 r. obserwuje się corocznie spadek liczby diagnozowanych przypadków BSE w stosunku do roku poprzedniego: 1) w 2006 r. spadek wynosił 48,5%; 2) w 2007 r. spadek wynosił 10,5%; 3) w 2008 r. spadek wynosił 47%; 4) w 2009 r. spadek wynosił 16%; 5) w 2010 r. spadek wynosił 50%; 6) w 2011 r. spadek wynosił 50%. W 2012 r. nastąpił jednak ponowny wzrost liczby diagnozowanych przypadków BSE w stosunku do roku poprzedniego. Wykryto bowiem 3 przypadki BSE. Liczba przypadków BSE w latach 2002-2012 została przedstawiona na wykresie 1. Wykres 1 patrz oryginał Biorąc pod uwagę wiek bydła, u którego stwierdzono BSE, można zauważyć, że najwyższą liczbę przypadków zakażeń BSE zaobserwowano u bydła urodzonego od 1995 r. do 2000 r. Najwyższy odsetek tych zakażeń dotyczy bydła urodzonego w 1996 r. i 1999 r. Zestawienie liczby przypadków BSE w odniesieniu do roku urodzenia zakażonego bydła przedstawia tabela 1.4 oraz wykres 2. Tabela 1.4 Rok urodzenia Liczba przypadków BSE 1990 1 1991 0 1992 3 1993 1 1994 5 1995 9 1996 10 1997 8 1998 6 1999 11 2000 9 2001 4 2002 0 2003 4 2004 1 2005 2 SUMA: 74 Wykres 2 patrz oryginał Najwięcej przypadków BSE stwierdzono u bydła w wieku od 5. do 9. roku życia. Zestawienie liczby przypadków BSE w odniesieniu do wieku bydła przedstawia tabela 1.5 oraz wykres 3. Tabela 1.5 Wiek (w latach) Liczba przypadków BSE 2 1 3 1 4 3 5 7 6 8 7 9 8 12 9 12 10 4 11 3 12 6 13 3 14 2 15 1 16 1 17 1 SUMA 74 Wykres 3 patrz oryginał 4. Środki przewidziane w Programie 4.1. Władza centralna odpowiedzialna za nadzór nad realizacją Programu i jego koordynację w województwach, na których obszarze będzie realizowany Program Za realizację Programu będą odpowiedzialne organy Inspekcji Weterynaryjnej szczebla powiatowego i wojewódzkiego. Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z późn. zm.) organ szczebla centralnego - Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację Programu. Ponadto, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, w przypadku programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o postępach w realizacji Programu. 4.2. Opis i określenie obszarów geograficznych i administracyjnych, na których będzie realizowany Program Program będzie realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na terytorium tym funkcjonuje 16 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla wojewódzkiego (wojewódzcy lekarze weterynarii) oraz 305 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla powiatowego (powiatowi lekarze weterynarii). Wojewódzki lekarz weterynarii kieruje działaniem Inspekcji Weterynaryjnej na obszarze województwa. Podział Rzeczypospolitej Polskiej na województwa ilustruje rysunek 1. Rysunek 1 patrz oryginał 4.3. Regulacje prawne dotyczące rejestracji gospodarstw Gospodarstwa w Rzeczypospolitej Polskiej są rejestrowane w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt prowadzonej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Ponadto podjęcie działalności w zakresie utrzymywania zwierząt gospodarskich w celu umieszczenia na rynku tych zwierząt lub produktów pochodzących z tych zwierząt lub od tych zwierząt wymaga zgłoszenia właściwemu miejscowo powiatowemu lekarzowi weterynarii. Kwestię tę regulują następujące akty prawne: 1) ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r. poz. 86 oraz z 2013 r. poz. 1537); 2) ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt; 3) ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 204, poz. 1281, z późn. zm.). 4.4. Regulacje prawne dotyczące systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt Identyfikacja i rejestracja zwierząt w Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone zgodnie z następującymi przepisami: 1) ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 494/98 z dnia 27 lutego 1998 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97 w odniesieniu do stosowania minimalnych sankcji administracyjnych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła (Dz. Urz. WE L 60 z 28.02.1998, str. 78, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 12); 3) rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248); 4) rozporządzeniem Komisji (WE) nr 911/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie kolczyków, paszportów i rejestrów gospodarstw (Dz. Urz. UE L 163 z 30.04.2004, str. 65, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 242). W Rzeczypospolitej Polskiej bydło podlega obowiązkowi oznakowania za pomocą pary kolczyków oraz podlega rejestracji w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Każdy kolczyk zawiera indywidualny numer identyfikacyjny zwierzęcia składający się z 14 znaków zawierających informacje o państwie pochodzenia, numerze serii kolczyka, numerze zwierzęcia i cyfrze kontrolnej, a ponadto kod kreskowy. Posiadacz bydła ma obowiązek oznakować za pomocą pary kolczyków nowo narodzone cielę niezwłocznie po jego urodzeniu i przesłać zgłoszenie jego urodzenia do Centralnej Bazy Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Na te czynności posiadacz ma 7 dni od dnia urodzenia cielęcia. Wszystkie sztuki bydła są zaopatrzone w paszporty, które towarzyszą zwierzętom od urodzenia do śmierci. Wszystkie zdarzenia, w tym przemieszczenie z siedziby stada do siedziby stada (miejsca gromadzenia, rzeźni, zakładu przetwórczego lub spalarni, pośrednika w obrocie zwierzętami, na targ, wystawę, pokaz lub konkurs zwierząt), są zgłaszane do Centralnej Bazy Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Gospodarstwa zarejestrowane w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt posiadają indywidualny numer siedziby stada. Posiadacz bydła prowadzi księgę rejestracji dla każdej siedziby stada, do której muszą być wpisane wszystkie sztuki bydła znajdujące się w siedzibie stada. Księga rejestracji bydła zawiera w szczególności informacje dotyczące numeru identyfikacyjnego matki i ojca zwierzęcia, daty przybycia zwierzęcia do siedziby stada i przemieszczenia zwierzęcia z siedziby stada. Wpisu do księgi rejestracji dokonuje się bezpośrednio po zaistnieniu zdarzenia objętego obowiązkiem wpisu, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia danego zdarzenia. Część informacji o zdarzeniach dotyczących bydła przekazanych do Centralnej Bazy Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (kupno, sprzedaż, ubój w rzeźni, padnięcie zwierzęcia oraz unieszkodliwienie zwłok zwierzęcia) wymaga potwierdzenia ich dokonania, np. w przypadku sprzedaży bydła jest wymagane zgłoszenie tego faktu przez posiadacza zwierzęcia. Brak takiego zgłoszenia powoduje wszczęcie procedury wyjaśniania nieprawidłowości z posiadaczami zwierząt. Wszystkie wyżej wymienione wymogi ustanowiono, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach Unii Europejskiej, nie tylko ze względu na identyfikację i rejestrację zwierząt, ale także ze względu na ochronę ich zdrowia. W przypadku wystąpienia choroby zakaźnej bydła system identyfikacji i rejestracji zwierząt może zostać wykorzystany do śledzenia przemieszczeń zwierząt. 4.5. Regulacje prawne dotyczące obowiązku powiadamiania o BSE W Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek powiadamiania o BSE wynika bezpośrednio z następujących przepisów: 1) rozporządzenia nr 999/2001; 2) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt określono obowiązek zgłaszania podejrzenia wystąpienia chorób zakaźnych zwierząt, w tym BSE. Zgodnie z art. 42 ww. ustawy podejrzenie wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt, w tym wystąpienie objawów neurologicznych u zwierząt, które mogą nasuwać podejrzenie BSE, podlega obowiązkowi niezwłocznego powiadomienia organu Inspekcji Weterynaryjnej albo najbliższego podmiotu świadczącego usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej, albo wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Ponadto posiadacz bydła ma obowiązek natychmiastowego informowania powiatowego lekarza weterynarii o każdym przypadku padnięcia bydła. Nie przewiduje się kar za zgłoszenie, w wyniku którego nie zostanie potwierdzona choroba. Nie przewiduje się również zwrotu kosztów poniesionych przez osobę zgłaszającą podejrzenie choroby, jeżeli podejrzenie to się nie potwierdzi. 4.6. Badania 4.6.1. Szybkie testy u bydła Wiek (w miesiącach), powyżej którego zwierzęta poddaje się badaniu Szacowana liczba zwierząt do zbadania Szacowana lic