Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 23 grudnia 2014 r.w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia częściowo wdrażają postanowienia: 1) dyrektywy Rady 83/417/EWG z dnia 25 lipca 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do niektórych białek mleka (kazein i kazeinianów) przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 237 z 26.08.1983, str. 25; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 7, str. 99); 2) dyrektywy Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 318); 3) dyrektywy 1999/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. odnoszącej się do ekstraktów kawy i ekstraktów cykorii (Dz. Urz. WE L 66 z 13.03.1999, str. 26; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 247); 4) dyrektywy 2000/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 czerwca 2000 r. odnoszącej się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 197 z 03.08.2000, str. 19; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 25, str. 431); 5) dyrektywy Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do miodu (Dz. Urz. WE L 10 z 12.01.2002, str. 47; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 27, str. 179); 6) dyrektywy Rady 2001/111/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do niektórych cukrów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 10 z 12.01.2002, str. 53; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 27, str. 185); 7) dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 10 z 12.01.2002, str. 58; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 34, str. 471); 8) dyrektywy Rady 2001/113/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do dżemów owocowych, galaretek i marmolady oraz słodzonego purée z kasztanów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 10 z 12.01.2002, str. 67; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 27, str. 190); 9) dyrektywy Rady 2001/114/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do niektórych rodzajów częściowo lub całkowicie odwodnionego mleka konserwowanego przeznaczonego do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 15 z 17.01.2002, str. 19; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 35, str. 30); 10) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/12/UE z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającej dyrektywę Rady 2001/112/WE odnoszącą się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 115 z 27.04.2012, str. 1); 11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/63/UE z dnia 15 maja 2014 r. zmieniającej dyrektywę Rady 2001/110/WE odnoszącą się do miodu (Dz. Urz. UE L 164 z 03.06.2014, str. 1). Treść rozporządzenia Na podstawie art. 15 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1146, 1662 i 1722.) zarządza się, co następuje: § 1. W oznakowaniu środka spożywczego mogą być podane następujące informacje: 1) „wyprodukowano zgodnie z zasadami integrowanej produkcji roślin” lub skrót „IP” (integrowana produkcja), lub znak integrowanej produkcji roślin - pod warunkiem że produkcja tego środka była prowadzona zgodnie z przepisami w sprawie integrowanej produkcji roślin; 2) „produkt może być spożywany przez wegetarian” albo „odpowiedni dla wegetarian” - pod warunkiem że środek ten nie zawiera składników pozyskanych ze zwierząt lub że produkty pozyskane ze zwierząt nie były używane w procesie jego produkcji; 3) „produkt może być spożywany przez wegan” albo „odpowiedni dla wegan” - pod warunkiem że środek ten nie zawiera żadnych składników pochodzenia zwierzęcego lub że produkty pochodzenia zwierzęcego nie były używane w procesie jego produkcji. § 2. W oznakowaniu lodów, majonezu, przypraw w płynie, gęstych sosów, produktów mlecznych fermentowanych oraz mleka zagęszczonego ilość netto, o której mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1169/2011”, może być podawana w jednostkach masy lub w jednostkach objętości. § 3. 1. W oznakowaniu cukru ekstra białego (cukru rafinowanego) zamiast nazwy „cukier biały ekstra” albo „cukier rafinowany” można zastosować nazwę „cukier biały”. 2. W przypadku gdy w opakowaniu jest mniej niż 20 g cukru przemysłowego, cukru (cukru białego), cukru ekstra białego (cukru rafinowanego), płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu cukru inwertowanego), syropu cukru inwertowanego, syropu glukozowego, syropu glukozowego w proszku, jednowodnej glukozy (jednowodnej dekstrozy), bezwodnej glukozy (bezwodnej dekstrozy) lub fruktozy, w oznakowaniu tych produktów można nie podawać zawartości netto opakowania. 3. Nazwy wymienione w ust. 2 mogą być wykorzystywane wyłącznie w oznakowaniu środków spożywczych spełniających wymagania określone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej niektórych półproduktów i produktów przemysłu cukrowniczego, z tym że: 1) w oznakowaniu środków spożywczych spełniających wymagania określone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej niektórych półproduktów i produktów przemysłu cukrowniczego mogą również występować określenia powszechnie stosowane w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, pod warunkiem że nie wprowadzają w błąd konsumenta finalnego; 2) w nazwach zwyczajowych, w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. o rozporządzenia nr 1169/2011, innych środków spożywczych nazwy te mogą być używane pod warunkiem, że nie wprowadzają w błąd konsumenta finalnego. 4. W oznakowaniu płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu cukru inwertowanego) podaje się informację o zawartości suchej masy oraz o zawartości cukru inwertowanego. 5. W oznakowaniu syropu cukru inwertowanego podaje się informację o zawartości suchej masy oraz o zawartości cukru inwertowanego, a w przypadku syropu cukru inwertowanego, w którym występuje krystalizacja, podaje się dodatkowo informację „skrystalizowany”. 6. W oznakowaniu syropu glukozowego oraz syropu glukozowego w proszku, zawierającego fruktozę w ilości większej niż 5% suchej masy nazwę środka spożywczego podaje się odpowiednio przy użyciu określenia „syrop glukozowo-fruktozowy” albo „syrop fruktozowo-glukozowy” oraz „syrop glukozowo-fruktozowy w proszku” albo „syrop fruktozowo-glukozowy w proszku”, w zależności od przeważającej ilości glukozy albo fruktozy w tym syropie. § 4. 1. Oznakowany jako: 1) „miód pitny” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. z 2014 r. poz. 1104), zwanej dalej „ustawą winiarską”; 2) „miód pitny markowy” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy winiarskiej. 2. Nazwę „miód pitny” lub „miód pitny markowy”, uzupełnia się na końcu jednym z następujących określeń: 1) „owocowy” - w przypadku gdy miód pitny lub miód pitny markowy został uzyskany w procesie fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny lub nastawu na miód pitny markowy, w rozumieniu ustawy winiarskiej, w którym co najmniej 30% wody zastąpiono sokiem owocowym; 2) „winogronowy” - w przypadku gdy miód pitny lub miód pitny markowy został uzyskany w procesie fermentacji alkoholowej nastawu na miód pitny lub nastawu na miód pitny markowy, w rozumieniu ustawy winiarskiej, w którym co najmniej 30% wody zastąpiono sokiem winogronowym. 3. Oznakowanie „miodu pitnego” lub „miodu pitnego markowego” zawiera ponadto określenie: 1) „czwórniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 3 objętości wody albo wody z sokiem; 2) „trójniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 2 objętości wody albo wody z sokiem; 3) „dwójniak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 1 objętość wody albo wody z sokiem; 4) „półtorak” - w przypadku wyrobu gotowego o proporcji: 1 objętość miodu na 0,5 objętości wody albo wody z sokiem. 4. Dopuszcza się zastąpienie określenia wymienionego w ust. 2 pkt 1 nazwą użytego owocu, jeżeli do sporządzenia nastawu na „miód pitny” lub nastawu na „miód pitny markowy” użyto jednorodnego soku owocowego lub moszczu owocowego. § 5. Oznakowany jako: 1) „wino owocowe markowe” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. c, 2) „wino owocowe” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. d, 3) „wino owocowe wzmocnione” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. e, 4) „wino owocowe aromatyzowane” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. f, 5) „wino z soku winogronowego” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. g, 6) „aromatyzowane wino z soku winogronowego” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. h, 7) „nalewka na winie owocowym” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. i, 8) „aromatyzowana nalewka na winie owocowym” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. j, 9) „nalewka na winie z soku winogronowego” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. k, 10) „aromatyzowana nalewka na winie z soku winogronowego” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. l, 11) „napój winny owocowy” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. m, wytworzony na bazie wina owocowego, 12) „napój winny miodowy” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. m, wytworzony na bazie miodu pitnego, 13) „aromatyzowany napój winny owocowy” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. n, wytworzony na bazie wina owocowego, 14) „aromatyzowany napój winny miodowy” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. n, wytworzony na bazie miodu pitnego, 15) „wino owocowe niskoalkoholowe” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. o, 16) „aromatyzowane wino owocowe niskoalkoholowe” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. p, 17) „cydr” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. q, 18) „perry” może być wyłącznie fermentowany napój winiarski, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. r - ustawy winiarskiej. § 6. W oznakowaniu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. c-e, i, m oraz o ustawy winiarskiej, otrzymanych z określonych w ustawie winiarskiej nastawów zawierających co najmniej 75% danego owocu lub soku z tego owocu, dopuszcza się zastąpienie określenia „owocowe” lub „owocowy” nazwą owocu użytego do sporządzenia danego nastawu. § 7. W oznakowaniu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. d-h oraz m-p ustawy winiarskiej, nazwy wymienione w § 5 uzupełnia się o jedno z następujących określeń: 1) „musujące” albo „musujący” - w przypadku gdy dany napój zawiera naturalny dwutlenek węgla pochodzący z fermentacji alkoholowej, znajdujący się pod ciśnieniem większym niż 3 bary, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się tego napoju; 2) „półmusujące” albo „półmusujący” - w przypadku gdy dany napój zawiera naturalny dwutlenek węgla pochodzący z fermentacji alkoholowej, znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do 3 barów, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju; 3) „musujące gazowane” albo „musujący gazowany” - w przypadku gdy dany napój zawiera dodany dwutlenek węgla, znajdujący się pod ciśnieniem większym niż 3 bary, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju; 4) „półmusujące gazowane” albo „półmusujący gazowany” - w przypadku gdy dany napój zawiera dodany dwutlenek węgla, znajdujący się pod ciśnieniem od 1 do 3 barów, mierzonym w temperaturze 20°C, który po otwarciu butelki uchodzi i powoduje perlenie się napoju. § 8. W oznakowaniu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1: 1) lit. c-e oraz g ustawy winiarskiej, nazwy wymienione w § 5 mogą być uzupełnione określeniem: a) „wytrawne” - w przypadku napoju zawierającego do 10 g cukru redukującego po inwersji/litr, b) „półwytrawne” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 10 do 30 g cukru redukującego po inwersji/litr, c) „półsłodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 30 do 60 g cukru redukującego po inwersji/litr, d) „słodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 do 150 g cukru redukującego po inwersji/litr, e) bardzo słodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 150 g cukru redukującego po inwersji/litr; 2) lit. f, h, m oraz n ustawy winiarskiej, nazwy wymienione w § 5 mogą być uzupełnione określeniem: a) „wytrawne” albo „wytrawny” - w przypadku napoju zawierającego do 15 g cukru redukującego po inwersji/litr, b) „półwytrawne” albo „półwytrawny” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 15 do 30 g cukru redukującego po inwersji/litr, c) „półsłodkie” albo „półsłodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 30 do 60 g cukru redukującego po inwersji/litr, d) „słodkie” albo „słodki” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 do 150 g cukru redukującego po inwersji/litr, e) „bardzo słodkie” albo „bardzo słodki”- w przypadku napoju zawierającego powyżej 150 g cukru redukującego po inwersji/litr; 3) lit. o-r ustawy winiarskiej, nazwy wymienione w § 5 mogą być uzupełnione określeniem: a) „wytrawny” albo „wytrawne” - w przypadku napoju zawierającego do 15 g cukru redukującego po inwersji/litr, b) „półwytrawny” albo „półwytrawne” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 15 do 30 g cukru redukującego po inwersji/litr, c) „półsłodki” albo „półsłodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 30 do 60 g cukru redukującego po inwersji/litr, d) „słodki” albo „słodkie” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 60 g cukru redukującego po inwersji/litr; 4) lit. i-l ustawy winiarskiej, nazwy wymienione w § 5 mogą być uzupełnione określeniem: a) „wytrawna” - w przypadku napoju zawierającego do 30 g cukru redukującego po inwersji/litr, b) „półwytrawna” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 30 do 100 g cukru redukującego po inwersji/litr, c) „półsłodka” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 100 do 150 g cukru redukującego po inwersji/litr, d) „słodka” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 150 do 250 g cukru redukującego po inwersji/litr, e) „bardzo słodka” - w przypadku napoju zawierającego powyżej 250 g cukru redukującego po inwersji/litr. § 9. 1. W oznakowaniu fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy winiarskiej, nie podaje się: 1) nazw odmian winorośli lub jakichkolwiek odniesień do odmian winorośli; 2) wizerunku winogron, winnic lub krzewów winorośli; 3) określeń: „w rodzaju”, „w typie”, „w stylu”, „imitacja”, „podobny do” lub innych tego typu określeń lub oznaczeń; 4) określeń, rysunków lub informacji sugerujących w jakikolwiek sposób, że fermentowany napój winiarski jest jednym z wyrobów winiarskich, o których mowa w: a) w części II załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, lub b) rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiającym ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (Dz. Urz. WE L 149 z 14.06.1991, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 286). 2. W oznakowaniu napoju winnego owocowego lub miodowego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. m ustawy winiarskiej, lub wina owocowego niskoalkoholowego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. o ustawy winiarskiej, nie można podawać określeń sugerujących w jakikolwiek sposób, że napój ten jest winem owocowym markowym, winem owocowym, miodem pitnym markowym lub miodem pitnym. 3. Nazwy fermentowanych napojów winiarskich wymienionych w § 5 uzupełnia się odpowiednimi określeniami, o których mowa w § 7 i 8, umieszczonymi: 1) blisko siebie - w bezpośrednim sąsiedztwie tych nazw i określeń; 2) przy użyciu nieusuwalnego nadruku o literach takiej samej wielkości i kroju oraz o takim samym kolorze; 3) w sposób czytelny, gwarantujący wyraźne odróżnienie tych nazw i określeń od tła oraz pozostałych informacji lub znaków graficznych podanych w oznakowaniu. § 10. 1. W oznakowaniu opakowanych środków spożywczych głęboko mrożonych przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego podaje się informacje: 1) „produkt głęboko mrożony”; 2) określające okres przechowywania przez konsumenta finalnego wraz z temperaturą przechowywania, a w przypadku niepodawania temperatury przechowywania - urządzeń przeznaczonych do ich przechowywania - oprócz informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt f rozporządzenia nr 1169/2011; 3) „nie zamrażać powtórnie” albo określenie o podobnym znaczeniu. 2. Informacji wymienionych w ust. 1 można nie podawać w oznakowaniu lodów jadalnych. § 11. 1. W oznakowaniu wprowadzanych do obrotu w formie mieszanki wyrobów czekoladowych, takich jak czekolada, czekolada mleczna, czekolada mleczna familijna, czekolada biała, czekolada nadziewana, czekoladki, nazwy poszczególnych wyrobów wchodzących w skład mieszanki mogą zostać zastąpione określeniami takimi, jak „czekolady mieszane”, „czekolady nadziewane mieszane”, „mieszanka czekoladowa”, lub określeniami o podobnym znaczeniu, a składniki podane dla wszystkich wyrobów tej mieszanki w jednym wykazie składników. 2. W oznakowaniu czekolady sproszkowanej (czekolady w proszku), czekolady do picia (słodzonego kakao, słodzonego kakao w proszku), czekolady, czekolady „vermicelli”, czekolady „couverture”, czekolady „Gianduja”, czekolady mlecznej, czekolady mlecznej „vermicelli”, czekolady mlecznej „couverture”, czekolady mleczno-orzechowej „Gianduja”, czekolady śmietankowej, czekolady mlecznej odtłuszczonej, czekolady mlecznej familijnej, czekolady a la taza, czekolady familiar a la taza zawartość całkowitej suchej masy kakaowej podaje się przy użyciu określenia „masa kakaowa minimum... %”. 3. Do oznakowania wyrobów kakaowych i czekoladowych spełniających wymagania określone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych stosuje się wyłącznie nazwy określone w tych przepisach, chyba że dodatkowe używanie takich nazw wyni