Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 4 lutego 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie mianowania na stopnie wojskowe Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową Rozdział 3 - Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe Rozdział 4 - Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową Rozdział 5 - Mianowanie żołnierzy rezerwy Rozdział 6 - Mianowanie żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny Rozdział 7 - Mianowanie żołnierzy pełniących służbę przygotowawczą Rozdział 8 - Mianowanie osób niepodlegających obowiązkowi czynnej służby wojskowej Rozdział 9 - Mianowanie pośmiertne żołnierzy i osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej Rozdział 10 - Przepisy przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Wniosek o mianowanie (wzór) Załącznik nr 2 - Wniosek o mianowanie na stopień wojskowy (wzór) Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. z 2013 r. poz. 1284), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 listopada 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 1532); 2) rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 972). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje: 1) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 1532), który stanowi: „ § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. ” ; 2) § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 972), który stanowi: „ § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” . Załącznik - Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe Na podstawie art. 76 ust. 14 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r. poz. 144) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki, tryb i sposób mianowania na stopnie wojskowe, na które mogą mianować Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej albo Minister Obrony Narodowej, oraz stopnie wojskowe, na które mogą mianować organy wojskowe, o których mowa w art. 76 ust. 3 i 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ustawą”, a także wzór wniosku o mianowanie. § 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do: 1) żołnierzy: a) zasadniczej służby wojskowej, b) odbywających przeszkolenie wojskowe, c) okresowej służby wojskowej, d) rezerwy, e) pełniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, f) pełniących służbę przygotowawczą; 21)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 972), które weszło w życie z dniem 8 sierpnia 2014 r.) osób niepodlegających obowiązkowi służby wojskowej, podlegających mianowaniu w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1-4 i ust. 8b ustawy. § 3. Mianowanie w przypadkach, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1-4 ustawy, następuje z okazji świąt: Święta Narodowego Trzeciego Maja, Święta Wojska Polskiego i Narodowego Święta Niepodległości. § 4. 1. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje na wniosek uprawnionego organu. 2. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe, o których mowa w art. 76 ust. 4 i 6 ustawy, stosuje się wzór wniosku o mianowanie określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 3. We wniosku, o którym mowa w ust. 2, zamieszcza się następujące dane osobowe: 1) posiadany stopień wojskowy (nr oraz data postanowienia lub decyzji o mianowaniu); 2) imię i nazwisko; 3) imię ojca; 4) datę i miejsce urodzenia; 5) numer ewidencyjny PESEL; 6) wykształcenie (nazwa szkoły oraz rok jej ukończenia, posiadany tytuł zawodowy, stopień lub tytuł naukowy); 7) informacje dodatkowe; 8) pisemne uzasadnienie wniosku. 4. W przypadku mianowania na stopnie wojskowe inne niż określone w ust. 2 stosuje się wzór wniosku o mianowanie określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 5. We wniosku, o którym mowa w ust. 4, zamieszcza się następujące dane osobowe: 1) nazwisko; 2) imię (imiona); 3) imię ojca; 4) numer ewidencyjny PESEL; 5) nazwę stowarzyszenia; 6) miejsce pracy oraz zajmowane stanowisko; 7) wojskową komendę uzupełnień właściwą dla miejsca zamieszkania żołnierza rezerwy lub osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej oraz adres do korespondencji; 8) posiadany stopień wojskowy (nr i data decyzji, nazwa organu wydającego, tytuł mianowania); 9) okresy odbywania służby przygotowawczej, ćwiczeń wojskowych oraz okres służby wojskowej w posiadanym stopniu wojskowym (dokładna data i miejsce odbywania oraz łączna liczba dni, nr i data rozkazu); 10) wykształcenie - wykonywany zawód (nazwa szkoły/uczelni, data jej ukończenia, staż pracy w zawodzie); 11) tytuły i stopnie naukowe i zawodowe; 12) stopień etatowy i nazwę stanowiska, na które żołnierz rezerwy posiada przydział mobilizacyjny, pracowniczy przydział mobilizacyjny lub przydział organizacyjno-mobilizacyjny lub przewiduje się nadanie mu takiego przydziału (wraz z pełną nazwą jednostki wojskowej); 13) wyszkolenie wojskowe (jakie, gdzie i kiedy ukończone); 14) ocenę ogólną z egzaminu na oficera albo podoficera; 15) poziom znajomości języków obcych; 16) kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej (data orzeczenia); 17) opinię upoważnionych organów wojskowych; 18) pisemne uzasadnienie wniosku. 6. Organ wojskowy upoważniony do zaopiniowania wniosku o mianowanie w przypadku stwierdzenia w nim błędów formalnych może zwrócić go do organu, który wystąpił z wnioskiem. 7. Organ wojskowy upoważniony do zaopiniowania wniosku sporządzonego na podstawie art. 76 ust. 8 pkt 1-4 ustawy stwierdza poparcie lub brak poparcia wniosku. § 5. 1. W przypadku ujawnienia, po złożeniu wniosku o mianowanie, okoliczności wykluczającej mianowanie organ wnioskujący niezwłocznie powiadamia o tej okoliczności organ uprawniony do mianowania. 2. Organ uprawniony do mianowania, po otrzymaniu zawiadomienia o zaistnieniu okoliczności wykluczającej mianowanie, odpowiednio: 1) umarza postępowanie w sprawie mianowania; 2) uchyla lub stwierdza nieważność decyzji o mianowaniu. § 6. 1. Żołnierzowi lub osobie niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej mianowanym na wyższy stopień wojskowy wręcza się akt mianowania. W przypadku śmierci tego żołnierza lub osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej akt mianowania wręcza się najbliższemu członkowi rodziny. 2. Akt mianowania sporządza organ, który mianował żołnierza lub osobę niepodlegającą obowiązkowi służby wojskowej. 3. (uchylony). 4. W przypadku mianowania żołnierza rezerwy lub osoby niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej na wyższy stopień wojskowy przez Ministra Obrony Narodowej akt mianowania sporządza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego. 5. Akt mianowania wręcza żołnierzowi lub osobie niepodlegającej obowiązkowi służby wojskowej organ uprawniony do mianowania lub wojskowy komendant uzupełnień, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego, attaché obrony (wojskowy, morski, lotniczy) albo żołnierz zawodowy upoważniony przez organ wojskowy do mianowania. 6. Żołnierzowi Narodowych Sił Rezerwowych akt mianowania wręcza dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada nadany przydział kryzysowy. 7. Wręczenie aktu mianowania ma charakter uroczysty. § 7. (uchylony). § 8. 1. Dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr, po podpisaniu decyzji o mianowaniu przez organ do tego uprawniony, niezwłocznie przesyła wyciąg z tej decyzji do podmiotów, o których mowa w § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz § 32, jeżeli występowały one z wnioskiem o mianowanie. 2. W przypadku mianowania żołnierzy rezerwy na pierwszy i wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów wyciąg z decyzji o mianowaniu przesyłany jest do szefa komórki organizacyjnej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego właściwej do spraw kadrowo-mobilizacyjnych. 3. W przypadku odmowy mianowania przez uprawniony organ żołnierzy rezerwy i osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 pkt 1-4 ustawy, dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr informuje o podjętej decyzji podmioty, o których mowa w § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 5 lit. b i c, § 31 oraz § 32. Rozdział 2 Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową § 9. 1. Żołnierz odbywający zasadniczą służbę wojskową może być mianowany na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) z dniem zwolnienia z tej służby i przeniesienia do rezerwy. 2. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 1) posiada wykształcenie co najmniej gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”; 2) w czasie służby wojskowej osiągnął co najmniej dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. § 10. 1. Z wnioskiem o mianowanie na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) występuje przełożony żołnierza, od szczebla co najmniej dowódcy kompanii (równorzędnego). 2. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania. § 11. 1. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika. 2. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia. 3. Mianowanie na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na ten stopień. Rozdział 3 Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe § 12. 1. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) może być mianowany żołnierz, który osiągnął bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej i zdał egzamin kończący pierwsze sześć tygodni przeszkolenia wojskowego. 2. Na stopień kaprala (mata) mianuje się żołnierza, który zdał egzamin końcowy z przeszkolenia wojskowego, z dniem ukończenia tego przeszkolenia. 3. Przez egzamin, o którym mowa w ust. 2, należy rozumieć egzamin określony w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy. 4. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne). 5. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 4, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy. 6. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy. § 13. 1. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) i kaprala (mata) jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, na ewidencji której znajduje się żołnierz, zajmujący stanowisko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika. 2. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień do mianowania, właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy posiadający te uprawnienia. Rozdział 4 Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową § 14. 1. Żołnierz odbywający okresową służbę wojskową może być mianowany na wyższy stopień wojskowy. 2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż po odbyciu trzech miesięcy okresowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. 32)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Żołnierza okresowej służby wojskowej skierowanego do pełnienia służby poza granicami państwa w jednostce wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1510), można mianować po powrocie do kraju na kolejny stopień wojskowy, jednak nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska, na które został wyznaczony przed skierowaniem. 4. Żołnierza można mianować na kolejny stopień wojskowy z dniem zwolnienia z okresowej służby wojskowej, niezależnie od mianowania w czasie tej służby, jeżeli w trakcie jej trwania wykonywał obowiązki na stanowisku poza granicami państwa nie krócej niż sześć miesięcy. 5. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1-4, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. § 15. Organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego (starszego marynarza) i w korpusie podoficerskim są: 13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. poz. 1532), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant uczelni wojskowej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe - do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych; 2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji oraz dowódca zajmujący stanowisko służbowe oznaczone stopniem etatowym pułkownika - do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej. § 16. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych; 2) w czasie odbywania okresowej służby wojskowej osiągnął bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. § 174)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Na wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynęły co najmniej dwa lata. Mianowanie może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska służbowego. § 18. 15)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują: 1) przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii (równorzędne) - na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) i stopnie wojskowe w korpusie podoficerskim; 2) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa okresową służbę wojskową, lub przełożony tego dowódcy - na stopnie wojskowe w korpusie oficerskim do stopnia wojskowego pułkownika włącznie; 3) dowódca jednostki wojskowej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, w której żołnierz okresowej służby wojskowej pełni służbę poza granicami państwa - na wszystkie stopnie wojskowe do stopnia wojskowego pułkownika włącznie; 4) Minister Obrony Narodowej - na stopnie wojskowe generałów. 2. Wniosek o mianowanie, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy. 2a6)Dodany przez § 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.. Wniosek o mianowanie dowódca, wymieniony w ust. 1 pkt 3, przedstawia zgodnie z drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywający okresową służbę wojskową został wyznaczony na stanowisko służbowe w kraju. 3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje decyzją przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy. Rozdział 5 Mianowanie żołnierzy rezerwy § 19. Na stopień starszego szeregowego (starszego marynarza) można mianować szeregowego (marynarza), który: 1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) przydatne dla Sił Zbrojnych; 2) w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych osiągał bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej. § 20. 1. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany żołnierz spełniający warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy, który: 1) odbywał lub pełnił czynną służbę wojskową albo odbywał zajęcia wojskowe; 2) odbywa czynną służbę wojskową w ramach kursu oficerskiego, po odbyciu co najmniej siedmiu dni tego kursu, jeżeli pełnił służbę przygotowawczą w kilku okresach. 2. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów mianuje się szeregowego (marynarza) i starszego szeregowego (starszego marynarza) po zdaniu egzaminu na podoficera, a w przypadku żołnierza pełniącego służbę przygotowawczą - po zdaniu egzaminu na podoficera i odbyciu ćwiczeń wojskowych w wymiarze co najmniej siedmiu dni. § 21. 1. Na kolejny wyższy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany podoficer: 1) jeżeli spełnia warunki określone w art. 76 ust. 8 pkt 5 ustawy i w posiadanym stopniu wojskowym odbył łącznie ćwiczenia wojskowe w wymiarze co najmniej siedmiu dni; 2) w przypadku, o którym mowa w art. 76 ust. 8 pkt 6 ustawy, w korpusie osobowym medycznym. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mianowanie na wyższy stopień wojskowy może nastąpić nie wcześniej niż po upływie jednego roku od daty ostatniego mianowania. 3. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego. § 22. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów może być mianowany żołnierz w stopniu wojskowym szeregowego lub podoficera, jeżeli posiada wykształcenie wyższe oraz zdany egzamin na oficera, w przypadku, o którym mowa w: 1) art. 76 ust. 8 pkt 1 ustawy - w uznaniu jego zasług z tytułu udziału w walkach o niepodległość państwa polskiego; 2) art. 76 ust. 8 pkt 2 ustawy - w uznaniu jego szczególnych zasług z tytułu działalności na rzecz suwerennej i demokratycznej Rzeczypospolitej Polskiej; 3) art. 76 ust. 8 pkt 5 ustawy - jeżeli posiada nadany przydział mobilizacyjny albo przewiduje się nadanie mu takiego przydziału oraz spełnia jeden z poniższych warunków: a) odbył przeszkolenie wojskowe przed dniem 1 stycznia 2004 r. oraz ćwiczenia wojskowe o łącznym wymiarze co najmniej pięciu dni, b) odbył kurs oficerski realizowany w ramach ćwiczeń wojskowych, c) odbył służbę przygotowawczą realizowaną na potrzeby kształcenia oficerów oraz ćwiczenia wojskowe o łącznym wymiarze co najmniej piętnastu dni. § 23. 1. Na kolejny wy