Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 1 marca 2018 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o repatriacji Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 1a - Pełnomocnik Rządu do Spraw Repatriacji i Rada do Spraw Repatriacji Rozdział 2 - Nabycie obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji Rozdział 3 - Uznanie za repatrianta Rozdział 4 - Formy i tryb udzielania pomocy dla repatriantów Rozdział 4a - Ośrodki adaptacyjne dla repatriantów Rozdział 4b - Osoba wspierająca repatrianta Rozdział 5 - Formy i tryb udzielania pomocy gminom Rozdział 6 - Aktywizacja zawodowa repatriantów Rozdział 6a - Odznaka honorowa „Zasłużony dla repatriacji” Rozdział 7 - Ewidencje i rejestry oraz przetwarzanie danych Rozdział 8 - Finansowanie zadań z budżetu państwa Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1392), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. poz. 1274), 2) ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858), 3) ustawą z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji, ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 2282), 4) ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 lutego 2018 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) odnośnika nr 1 oraz art. 153 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. poz. 1274), które stanowią: „ 1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniającą rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającą dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz. Urz. UE L 158 z 30.04.2004, str. 77) oraz dyrektywę Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylającej decyzję 95/553/WE (Dz. Urz. UE L 106 z 24.04.2015, str. 1). ” „ Art. 153. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2015 r., z wyjątkiem art. 21 ust. 2 i 3, art. 41, art. 42 i art. 45 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2018 r. ” ; 2) art. 9-13, art. 16-18 i art. 20 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858), które stanowią: „ Art. 9. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13a ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 13a ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 10. Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 11. 1. Postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały wszczęte na podstawie art. 15 ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się. 2. Jeżeli do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców udzielił zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w art. 15 ust. 1 lub 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, do wydania tym osobom pierwszej karty pobytu stosuje się art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym oraz art. 229 ust. 4 pkt 2 i art. 236 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym. Art. 12. Decyzje o przyrzeczeniu wydania wizy krajowej w celu repatriacji wydane na podstawie art. 11 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym zachowują ważność. Art. 13. Konsul, w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przekaże dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 32 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. ” „ Art. 16. Ustanawia się Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji. Art. 17. Powołuje się Radę do Spraw Repatriacji. Art. 18. 1. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Pełnomocnik Rządu do Spraw Repatriacji przedstawi Prezesowi Rady Ministrów kandydatów na członków Rady do Spraw Repatriacji. 2. Powołanie członków Rady do Spraw Repatriacji nastąpi po raz pierwszy w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Pierwsze posiedzenie Rady do Spraw Repatriacji zwoła w terminie 14 dni od dnia powołania wszystkich jej członków Pełnomocnik Rządu do Spraw Repatriacji. ” „ Art. 20. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2017 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r. ” ; 3) art. 4, art. 5 i art. 7-9 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji, ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 2282), które stanowią: „ Art. 4. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16a ust. 15, art. 17a ust. 6, art. 17c ust. 11, art. 20j oraz art. 38 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16a ust. 15, art. 17a ust. 6, art. 17c ust. 11, art. 20j oraz art. 38 ustawy zmienianej w art. 1, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 5. 1. Do postępowań wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Do postępowań w sprawie udzielenia pomocy finansowej, o której mowa w art. 17b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 17b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 3. W przypadku postępowań, o których mowa w ust. 2, zakończonych decyzją Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, w sprawie udzielenia repatriantowi pomocy finansowej Pełnomocnik może przyznać, na wniosek repatrianta, w drodze decyzji, dopłatę w wysokości 25 000 zł, zgodnie z art. 17b ust. 8a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepisy art. 17b i art. 17c ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio. 4. Przepisy ust. 2 i 3 mają zastosowanie do repatrianta i członków jego najbliższej rodziny, którym Pełnomocnik może przyznać pomoc finansową na podstawie art. 15 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858). ” „ Art. 7. Pełnomocnik może wydać decyzję o przyznaniu miejsca w ośrodku adaptacyjnym dla repatriantów osobie, która przed dniem 1 maja 2017 r. złożyła wniosek o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji, a postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze zakończone. Przepisy art. 3c ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że bieg terminu, o którym mowa w art. 3c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 8. Członek najbliższej rodziny repatrianta, wobec którego umorzono postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 11 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw, może złożyć do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, za pośrednictwem Pełnomocnika, wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 12d ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1. Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. ” ; 4) art. 392 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138), który stanowi: „ Art. 392. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. ” . Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji W poczuciu głębokiej więzi z Polakami - potomkami dawnej Rzeczypospolitej, ofiarami komunistycznego terroru, przemocą zmuszonymi do opuszczenia ziemi przodków, osiedlonymi wbrew własnej woli na najtrudniejszych do zamieszkania obszarach byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; pozbawionymi możliwości powrotu do Polski, prześladowanymi z powodu swojego pochodzenia oraz przywiązania do wiary, tradycji i umiłowania wolności, skazanymi na pracę w nieludzkich warunkach, głód, choroby i częstokroć na fizyczne wyniszczenie; którzy, mimo wszelkich przeciwności, nigdy nie wyrzekli się Polski, jej tradycji i kultury, a miłość i przywiązanie do Ojczyzny przekazali swoim potomkom - pragnąc zadośćuczynić za doznawane przez zesłańców krzywdy, uznając, że powinnością Państwa Polskiego jest umożliwienie repatriacji rodakom, którzy pozostali na Wschodzie, postanawia się, co następuje:1)Preambuła w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858), która weszła w życie z dniem 1 maja 2017 r. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. . 13)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji, ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 2282), która weszła w życie z dniem 23 grudnia 2017 r. . Ustawa określa zasady nabywania obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji, prawa repatrianta, a także zasady i tryb udzielania pomocy repatriantom i członkom ich rodzin. 2. Repatriantem jest osoba, która przybyła do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej wydanej w celu repatriacji z zamiarem osiedlenia się na stałe. Art. 1a4)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3. . Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o: 1) kandydacie na repatrianta - oznacza to osobę polskiego pochodzenia, wobec której konsul wydał decyzję o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji albo - w przypadku osoby, która złożyła wniosek o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji przed dniem 1 maja 2017 r. - decyzję o przyrzeczeniu wydania takiej wizy; 2) najbliższej rodzinie repatrianta - oznacza to małżonka repatrianta i małoletnie dziecko lub dzieci pozostające pod władzą rodzicielską co najmniej jednego z rodziców, którzy przybyli do Rzeczypospolitej Polskiej razem z repatriantem. Art. 2. (uchylony)5)Przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. Art. 3. 1. O ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do postępowania w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem ust. 2. 26)W brzmieniu ustalonym przez art. 141 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. poz. 1274), która weszła w życie z dniem 1 listopada 2015 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. . Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie, należących do właściwości konsulów, stosuje się przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1545 i 2361 oraz z 2018 r. poz. 398). Rozdział 1a Pełnomocnik Rządu do Spraw Repatriacji i Rada do Spraw Repatriacji7)Rozdział dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. Art. 3a. Funkcję Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, pełni sekretarz lub podsekretarz stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Art. 3b. 1. Do zadań Pełnomocnika należy w szczególności: 1) wydawanie decyzji w sprawie: a8)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ) przyznania kandydatowi na repatrianta miejsca w ośrodku adaptacyjnym dla repatriantów, zwanym dalej „ośrodkiem”, b) przedłużenia pobytu repatrianta w ośrodku, c) pozbawienia miejsca w ośrodku repatrianta, który uporczywie narusza obowiązki określone w regulaminie organizacyjno-porządkowym; d) (uchylona)9)Przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 3. 210)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ) koordynowanie działań na rzecz pomocy repatriantom i członkom ich rodzin; 3) powierzanie prowadzenia ośrodków organizacjom społecznym, stowarzyszeniom lub osobom prawnym; 4) sprawowanie nadzoru nad działalnością ośrodków; 5) prowadzenie ewidencji, o których mowa w art. 29 ust. 1 i art. 30 ust. 1, oraz rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 3; 6) analizowanie rynku pracy pod względem możliwości zatrudnienia repatriantów; 7) zajmowanie stanowiska wobec projektów aktów prawnych w zakresie repatriacji; 8) składanie do wiadomości Rady Ministrów corocznego sprawozdania z realizacji ustawy, w którym przedstawia się, w szczególności: a) liczbę osób, które przybyły do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej w celu repatriacji w danym roku, b) wykaz ośrodków oraz liczbę osób w nich przebywających, c) ocenę realizacji zadań przez dany ośrodek, d) wykaz zadań zrealizowanych przez Pełnomocnika, e11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 3. ) kwotę środków wydatkowanych na realizację procesu repatriacji, w tym wysokość kwoty pomocy udzielonej repatriantom, o której mowa w art. 17 ust. 1 i art. 17b ust. 1; 9) zamieszczanie informacji o działalności Pełnomocnika i Rady do Spraw Repatriacji oraz o powołaniu i odwołaniu jej członków i przewodniczącego w Biuletynie Informacji Publicznej - na stronach podmiotowych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych. 2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, Pełnomocnik przedkłada w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku, w którym sprawozdanie jest sporządzane. 3. Od decyzji Pełnomocnika wydawanych w pierwszej instancji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. Art. 3c. 112)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3. . Pełnomocnik, wydając decyzję w sprawie przyznania miejsca w ośrodku kandydatowi na repatrianta, bierze pod uwagę czas oczekiwania na wydanie wizy krajowej w celu repatriacji osób ujętych w ewidencji osób ubiegających się o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji, które nie posiadają warunków do osiedlenia się w Rzeczypospolitej Polskiej. 1a13)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Decyzja, o której mowa w ust. 1, obejmuje również członków najbliższej rodziny repatrianta, którzy złożyli wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt stały zgodnie z art. 12d ust. 3. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. 1b13)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Pełnomocnik wydaje decyzję w sprawie przyznania miejsca w ośrodku po przedstawieniu przez konsula wyrażonej na piśmie zgody osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, na umieszczenie w ośrodku. W przypadku osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie zgodę wyraża jej rodzic lub opiekun prawny. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Pełnomocnik wskazuje ośrodek, termin umieszczenia repatrianta w ośrodku oraz okres jego pobytu w ośrodku, nie dłuższy jednak niż 90 dni. 3. Pełnomocnik, na uzasadniony wniosek repatrianta, może wydać decyzję o przedłużeniu jego pobytu w ośrodku o kolejne 90 dni, w szczególności w przypadku gdy repatriant obowiązany do opuszczenia ośrodka: 1) nie podjął pracy zarobkowej z przyczyn od siebie niezależnych lub 2) nie posiada nowego miejsca zamieszkania. 4. Pełnomocnik wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 3 lata od dnia wydania przez konsula decyzji o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji. 5. W przypadku braku wolnych miejsc w ośrodku termin, o którym mowa w ust. 4, może być przedłużony przez Pełnomocnika, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy niż 2 lata. Art. 3d. 1. Właściwe organy administracji rządowej są obowiązane do współpracy z Pełnomocnikiem i udzielania mu pomocy, w szczególności przez udostępnianie mu informacji i dokumentów niezbędnych do realizacji jego zadań. 2. Pełnomocnik, w celu właściwej realizacji powierzonych mu zadań, współpracuje z organami jednostek samorządu terytorialnego i organizacjami pozarządowymi. Art. 3e. 1. Wojewoda koordynuje proces repatriacji na terenie województwa we współpracy z Pełnomocnikiem. 2. Do zadań wojewody należy w szczególności: 1) nadzorowanie realizacji zadań w zakresie repatriacji na terenie województwa; 2) koordynowanie działań na rzecz adaptacji i integracji repatriantów na terenie województwa; 3) współpraca z organizacjami pozarządowymi w zakresie repatriacji. Art. 3f. 1. Organem opiniodawczo-doradczym Pełnomocnika jest Rada do Spraw Repatriacji, zwana dalej „Radą”. 2. Do zadań Rady należy: 1) zgłaszanie propozycji w zakresie usprawnienia organizacji procesu repatriacji; 2) zajmowanie stanowiska wobec projektów aktów prawnych w zakresie repatriacji; 3) wyrażanie, na wniosek Pełnomocnika, opinii we wszystkich sprawach z zakresu repatriacji. 3. Rada składa się z 5 członków powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Pełnomocnika spośród osób wyróżniających się wiedzą i doświadczeniem w zakresie repatriacji. 4. Pełnomocnik składa wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie: 1) 30 dni przed upływem kadencji członka Rady; 2) 30 dni po dniu ustania członkostwa, o którym mowa w ust. 6. 5. Kadencja Rady trwa 5 lat. 6. Członkostwo w Radzie ustaje z chwilą: 1) odwołania przez Prezesa Rady Ministrów; 2) złożenia rezygnacji; 3) śmierci; 4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 5) utraty zdolności do czynności prawnych; 6) pozbawienia praw publicznych. 7. W przypadku ustania członkostwa w Radzie jej skład uzupełnia się na okres do końca kadencji w sposób określony w ust. 3. 8. Pełnomocnik wyznacza przewodniczącego oraz wiceprzewodniczącego Rady spośród członków Rady na pierwszym jej posiedzeniu. 9. Przewodniczący Rady organizuje prace Rady i kieruje jej pracami, w szczególności: 1) ustala plan pracy Rady; 2) zwołuje posiedzenia Rady; 3) reprezentuje Radę przed innymi organami i instytucjami; 4) wyznacza członkom Rady zadania związane z działalnością Rady; 5) może powoływać zespoły tematyczne lub grupy robocze do opracowywania zagadnień oraz przeprowadzania analiz problemów wynikających z działalności Rady; 614)Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.) może zapraszać do udziału w pracach Rady