Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 19 września 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Minimalne warunki utrzymywania bydła Rozdział 3 - Minimalne warunki utrzymywania koni Rozdział 4 - Minimalne warunki utrzymywania owiec Rozdział 5 - Minimalne warunki utrzymywania kóz Rozdział 6 - Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic Rozdział 7 - Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych Rozdział 8 - Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 127), z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116), które stanowią: „ § 2. Do gospodarstw, w których w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są utrzymywane lisy polarne, lisy pospolite lub jenoty, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r. ” . Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1250). 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają w zakresie w nim określonym postanowienia dyrektywy Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącej ochrony zwierząt gospodarskich (Dz. Urz. WE L 221 z 08.08.1998, str. 23 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 316). Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 122 i 1123) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania: 1) bydła, z wyjątkiem cieląt, 2) koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli, 3) indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków - odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania. § 2. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się: 1) w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek i tchórzy; 2) w systemie otwartym, z wyjątkiem: a) indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia, b) gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia, c) przepiórek do ukończenia 20. dnia życia, d) zwierząt futerkowych. 2. Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi, w szczególności przez zakrzewienie lub zadrzewienie miejsc ich utrzymywania albo przez budowę w tych miejscach niezwiązanych trwale z podłożem zadaszeń, wiat lub innych osłon chroniących przed wiatrem. § 3. 1. Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania. 2. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach: 1) nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień; 2) zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania oraz leżenia; 3) umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami. § 4. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego. § 5. 1. Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie. 2. W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne. § 6. 1. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt: 1) wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania; 2) czyści się i odkaża. 2. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami. 3. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody. 4. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1: 1) powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały nadmiernego hałasu; 2) sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa. 5. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska. § 7. 1. W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt. 2. W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z: 1) systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego; 2) systemem wentylacji awaryjnej. § 8. 1. Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody. 2. Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie. 3. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się. § 9. 1. Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. 2. Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. § 10. 1. Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrzeby izoluje. 2. Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to utrzymuje się na ściółce. Rozdział 2 Minimalne warunki utrzymywania bydła § 11. 1. Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: 1) na uwięzi; 2) bez uwięzi wolnostanowiskowo: a) z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów, b) bez wydzielonych legowisk na ściółce, c) bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej 7. miesiąca ciąży. 2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: a) długość - co najmniej 1,6 m, b) szerokość - co najmniej 1,1 m; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży: a) długość - co najmniej 1,5 m, b) szerokość - co najmniej 1 m; 3) buhajów: a) długość - co najmniej 2,4 m, b) szerokość - co najmniej 1,4 m; 4) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg: a) długość - co najmniej 1,3 m, b) szerokość - co najmniej 0,8 m; 5) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg: a) długość - co najmniej 1,45 m, b) szerokość - co najmniej 0,95 m. 3. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: a) długość - co najmniej 2,1 m, b) szerokość - co najmniej 1,1 m; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży: a) długość - co najmniej 1,9 m, b) szerokość - co najmniej 0,9 m. 4. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży - co najmniej 4,5 m2; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2,2 m2; 3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,6 m2; 4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 2,2 m2; 5) buhajów - co najmniej 9 m2. 5. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2 m2; 2) jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia - co najmniej 1,6 m2; 3) bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,3 m2; 4) bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 1,8 m2. § 12. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) jałówek - co najmniej 10 m2; 2) krów - co najmniej 15 m2; 3) buhajów - co najmniej 20 m2. Rozdział 3 Minimalne warunki utrzymywania koni § 13. 1. Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane na ściółce: 1) w boksie; 2) na stanowisku na uwięzi; 3) w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi. 2. Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie. § 14. 1. Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m - co najmniej 6 m2; 2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m - co najmniej 9 m2; 3) klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2. 2. Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymywania: 1) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m: a) szerokość - co najmniej 1,6 m, b) długość - co najmniej 2,1 m; 2) koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m: a) szerokość - co najmniej 1,8 m, b) długość - co najmniej 3,1 m. 3. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia powinna wynosić dla: 1) koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia - co najmniej 10 m2; 2) klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2. § 15. 1. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha. 2. Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający ucieczkę koni, chyba że są to konie żyjące w dzikich lub półdzikich warunkach, w tym konie żyjące na obszarach, na których utworzono, ustanowiono lub wyznaczono formy ochrony przyrody, o których mowa w przepisach o ochronie przyrody. Rozdział 4 Minimalne warunki utrzymywania owiec § 16. 1. Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: 1) pojedynczo; 2) grupowo. 2. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) tryka - co najmniej 3 m2; 2) matki z jagnięciem - co najmniej 2,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,7 m2 dla każdego następnego jagnięcia ssącego; 3) jarki - co najmniej 1,5 m2; 4) tryczka - co najmniej 2 m2; 5) skopka - co najmniej 0,8 m2. 3. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: 1) tryków - co najmniej 2 m2; 2) matek z jagniętami - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,5 m2 dla każdego jagnięcia ssącego; 3) jarek - co najmniej 0,8 m2; 4) tryczków - co najmniej 1,5 m2; 5) skopków - co najmniej 0,6 m2. Rozdział 5 Minimalne warunki utrzymywania kóz § 17. 1. Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: 1) na stanowisku na uwięzi; 2) w kojcu bez uwięzi: a) pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub b) grupowo. 2. Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu koźląt. 3. Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów. § 18. 1. W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić: 1) szerokość - co najmniej 0,75 m; 2) długość - co najmniej 1,35 m. 2. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wynosić dla: 1) kozy dorosłej - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; 2) kozła - co najmniej 1,5 m2; 3) kozła reproduktora - co najmniej 3 m2. 3. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: 1) kóz dorosłych - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; 2) kozłów - co najmniej 1,5 m2; 3) kozłów reproduktorów - co najmniej 3 m2; 4) koźląt - co najmniej 1 m2. 4. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić co najmniej 4 m2, a w przypadku kozłów - co najmniej 6 m2. Rozdział 6 Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic § 19. 1. Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek. 2. Maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania: 1) indyków - 40 kg; 2) indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa - 57 kg. § 20. W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać im, przed ukończeniem 9. dnia życia, dzioby. § 21. 1. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla: 1) gęsi - 19 kg; 2) kaczek - 17 kg. 2. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2: 1) powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem; 2) maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni powinno wynosić dla: a) gęsi - 6,5 kg, b) kaczek - 10,5 kg. § 22. 1. Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami: 1) na ściółce; 2) bez ściółki. 2. Pomieszczenie dla strusi: 1) ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia; 2) dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku. 3. Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg. 4. W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych - co najmniej 0,3 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m2; 2) strusi dorosłych - co najmniej 3,5 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m2. 5. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych - co najmniej 2,2 m; 2) strusi dorosłych - co najmniej 3 m. § 23. 1. Wybieg dla strusi powinien: 1) przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane; 2) posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem; 3) być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem. 2. Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi. 3. Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: 1) strusi młodych - co najmniej 5 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m2; 2) strusi dorosłych - co najmniej 100 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m2. § 24. Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych: 1) pojedynczo; 2) grupowo. § 25. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić: 1) długość - co najmniej 0,21 m; 2) szerokość - co najmniej 0,1 m; 3) wysokość - co najmniej 0,2 m. 2. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: 1) przepiórek nieśnych - co najmniej 0,025 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m; 2) przepiórek mięsnych - co najmniej 0,006 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m. § 26. 1. W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m2. 2. Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką. § 27. 1. Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami. 2. Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w: 1) grzędy noclegowe; 2) gniazda. 3. Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej: 1) szerokość - 0,4 m; 2) długość - 0,4 m. 4. Maksymalna obsada na m2 powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk. 5. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 20 m2. § 28. 1. W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 2. Maksymalna obsada na m2 powierzchni powinna wynosić 15 sztuk. Rozdział 7 Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych § 29. 1. Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom wydostawanie się na zewnątrz. 1a. Norki i tchórze mogą być u