Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowejz dnia 9 stycznia 2020 r.w sprawie inspekcji i audytów statku morskiego 1)Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 2262). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Terminy przeprowadzania inspekcji i audytów Rozdział 3 - Zakres przeprowadzania inspekcji i audytów Rozdział 4 - Tryb przeprowadzania inspekcji i audytów Rozdział 5 - Certyfikaty Rozdział 6 - Przepis końcowy Załącznik nr 1 - Szczegółowe wymogi dotyczące statków uprawiających żeglugę na linii regularnej Załącznik nr 2 - Procedury stosowane w odniesieniu do inspekcji Załącznik nr 3 - Procedury przeprowadzania inspekcji w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej Załącznik nr 4 - Informacje, które zawiera protokół z przeprowadzonej inspekcji Załącznik nr 5 - Certyfikat konstrukcji i wyposażenia jednostki dynamicznie unoszonej (wzór) Załącznik nr 6 - Certyfikat bezpieczeństwa statku pasażerskiego w pasażerskiej żegludze krajowej (wzór) Załącznik nr 7 - Certyfikat zgodności statku rybackiego (wzór) Załącznik nr 8 - Karta bezpieczeństwa (wzór) Treść rozporządzenia 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającą zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (Dz. Urz. WE L 34 z 09.02.1998, str. 1 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 3, Dz. Urz. WE L 83 z 27.03.1999, str. 48 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 4, str. 269, Dz. Urz. WE L 112 z 27.04.2002, str. 21 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 6, str. 233, Dz. Urz. WE L 324 z 29.11.2002, str. 53 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 173 oraz Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109); 2) dyrektywę 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów stateczności dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str. 22 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 286, Dz. Urz. UE L 48 z 19.02.2005, str. 19, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 41 z 12.02.2009, str. 34 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241); 3) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz. Urz. UE L 163 z 25.06.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 162 z 29.06.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2016, str. 51 oraz Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 40); 4) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2110 z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie systemu inspekcji na potrzeby bezpiecznej eksploatacji statków pasażerskich typu ro-ro i szybkich jednostek pasażerskich uprawiających żeglugę na linii regularnej oraz zmieniającą dyrektywę 2009/16/WE i uchylającą dyrektywę Rady 1999/35/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 30.11.2017, str. 61). Na podstawie art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1452, 1702, 2197 i 2303) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) terminy, zakres oraz tryb przeprowadzania inspekcji i audytów statku morskiego, zwanego dalej „statkiem”; 2) rodzaje i wzory certyfikatów statku. § 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do jachtów morskich. § 3. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) Konwencja SOLAS - konwencję, o której mowa w art. 5 pkt 5a ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”; 2) Kodeks HSC - Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa jednostek szybkich określony w prawidle 1 rozdziału X Konwencji SOLAS3)Rezolucja IMO MSC.97(73) Międzynarodowy Kodeks bezpieczeństwa jednostek szybkich, 2000 (Kodeks HSC 2000) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 74).; 3) Kodeks SPS - Kodeks bezpieczeństwa statków specjalistycznych określony w prawidle 4 rozdziału II-1 Konwencji SOLAS4)Rezolucja IMO MSC.266(84) Kodeks bezpieczeństwa statków specjalistycznych, 2008 (Kodeks SPS 2008) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 74).; 4) Kodeks ISM - kodeks, o którym mowa w art. 5 pkt 34 ustawy; 5) statek towarowy - statek, o którym mowa w prawidle 2 rozdziału I Konwencji SOLAS; 6) statek specjalistyczny - statek wyposażony w specjalne urządzenia związane z jego przeznaczeniem, przeznaczony lub używany do przewozu personelu specjalistycznego, znajdującego się na nim w związku z jego przeznaczeniem, niezależnie od załogi statku, którego liczba łącznie z pasażerami jest większa niż 12 osób, z zastrzeżeniem że liczba pasażerów nie może przekroczyć 12 osób; 7) jednostka szybka - statek określony w prawidle 1 rozdziału X Konwencji SOLAS; 8) jednostka dynamicznie unoszona - statek posiadający możliwość poruszania się po powierzchni lub nad powierzchnią wody, którego charakterystyka różni się od charakterystyki statków wypornościowych, do których mają zastosowanie konwencje międzynarodowe; 9) krótka podróż morska - podróż, w czasie której statek nie oddala się na odległość większą niż 200 mil morskich od portu lub miejsca, w którym pasażerowie i załoga mogą znaleźć bezpieczne schronienie, a odległość pomiędzy portem, z którego rozpoczęto podróż, a końcowym portem przeznaczenia oraz droga powrotna nie przekraczają 600 mil morskich, przy czym końcowym portem przeznaczenia jest ostatni odwiedzony w planowanej podróży port, z którego statek rozpoczyna drogę powrotną do portu, w którym ją rozpoczął; 10) żegluga międzynarodowa - żeglugę poza obszarami morskimi Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem żeglugi uprawianej przez statki pasażerskie odbywające żeglugę pomiędzy portami tego samego państwa; 11) żegluga krajowa - żeglugę na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej; 12) żegluga przybrzeżna - żeglugę w odległości nie większej niż 20 mil morskich od brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach żeglugowych; 13) żegluga osłonięta - żeglugę po Zalewie Szczecińskim, Zalewie Wiślanym, Zatoce Puckiej oraz części Zatoki Gdańskiej na południe od linii prostej łączącej latarnię morską Hel z latarnią morską w Krynicy Morskiej; 14) żegluga portowa - żeglugę w granicach portów, a także po akwenie od północnej granicy portu Szczecin do linii równoleżnika przechodzącego przez Bramę Torową nr 4, na Kanale Piastowskim, Zalewie Kamieńskim i cieśninie Dziwnie do pławy W2; 15) obszar morski - obszar morski, na którym mogą pływać statki pasażerskie klasy A, B, C lub D, ustalony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy; 16) nowy statek pasażerski w żegludze krajowej - statek pasażerski w żegludze krajowej, którego stępkę położono lub który znajdował się na podobnym etapie budowy nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 1998 r., przy czym za podobny etap budowy uważa się etap, w którym: a) rozpoczęła się budowa identyfikowana z konkretnym statkiem oraz b) rozpoczął się montaż przynajmniej 50 ton albo jednego procenta przybliżonej masy materiałów konstrukcyjnych - w zależności od tego, która z tych wielkości jest mniejsza; 17) istniejący statek pasażerski w żegludze krajowej - każdy statek pasażerski w żegludze krajowej, który nie jest nowym statkiem pasażerskim w żegludze krajowej; 18) nowy statek rybacki - statek rybacki, w sprawie którego: a) w dniu 1 stycznia 1999 r. lub po tym dniu zawarto umowę dotyczącą budowy lub znaczącej przebudowy lub b) przed dniem 1 stycznia 1999 r. zawarto umowę dotyczącą budowy lub znaczącej przebudowy i który został dostarczony nie wcześniej niż 3 lata po tym dniu, lub c) nie istnieje umowa dotycząca budowy, a dnia 1 stycznia 1999 r. lub po tym dniu: - położono stępkę lub - rozpoczęła się budowa identyfikowana z konkretnym statkiem, lub - rozpoczął się montaż przynajmniej 50 ton lub jednego procenta przybliżonej masy materiałów konstrukcyjnych - w zależności od tego, która z tych wielkości jest mniejsza; 19) istniejący statek rybacki - każdy statek rybacki, który nie jest nowym statkiem rybackim. Rozdział 2 Terminy przeprowadzania inspekcji i audytów § 4. 1. Inspekcję wstępną przeprowadza się: 1) przed rozpoczęciem żeglugi - na statku nowo wybudowanym, przebudowanym lub odbudowanym; 2) przed rozpoczęciem żeglugi na linii regularnej do portu państwa trzeciego lub w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej - na statku pasażerskim typu ro-ro lub szybkim statku pasażerskim; 3) po utracie ważności certyfikatu w trakcie okresowego wyłączenia statku z eksploatacji, jeżeli wyłączenie to trwało co najmniej rok; 4) w przypadku zmiany przynależności statku z obcej na polską - po zmianie przynależności. 2. W przypadku gdy statek pasażerski typu ro-ro albo szybki statek pasażerski rozpoczynają uprawianie żeglugi na nowej linii regularnej do portu państwa trzeciego lub w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej, można nie stosować ust. 1 pkt 2 i uwzględnić inspekcje i przeglądy przeprowadzone na danym statku uprzednio, o ile nowe warunki eksploatacji nie wymagają przeprowadzenia inspekcji wstępnej. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, na wniosek armatora organ inspekcyjny z wyprzedzeniem potwierdza możliwość uwzględnienia wcześniejszych przeglądów i inspekcji w nowych warunkach eksploatacyjnych. 4. Jeżeli statek pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski rozpoczynają uprawianie żeglugi na nowej linii regularnej do portu państwa trzeciego albo w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej w przypadku, gdy w wyniku nieprzewidzianych okoliczności zachodzi pilna potrzeba szybkiego wprowadzenia zamiennego statku pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego w celu zapewnienia ciągłości żeglugi, a przepis ust. 2 nie ma zastosowania, organ inspekcyjny może nie stosować ust. 1 pkt 2 i wyznaczyć termin inspekcji wstępnej na dzień przypadający nie później niż w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia uprawiania żeglugi na linii regularnej pod warunkiem, że oględziny oraz kontrola dokumentów nie budzą wątpliwości, że dany statek pasażerski typu ro-ro lub dany szybki statek pasażerski spełniają wymogi niezbędne do bezpiecznej eksploatacji. § 5. 1. Inspekcję roczną przeprowadza się corocznie, w okresie od trzech miesięcy przed upływem każdej daty rocznicowej certyfikatu do trzech miesięcy po upływie tej daty. 2. Inspekcji rocznej nie przeprowadza się w roku, w którym została przeprowadzona inspekcja pośrednia. § 6. Inspekcję pośrednią przeprowadza się w okresie od trzech miesięcy przed upływem drugiej albo trzeciej daty rocznicowej certyfikatu do trzech miesięcy po upływie tej daty. § 7. 1. Inspekcję odnowieniową przeprowadza się przed datą upływu ważności certyfikatu albo - w przypadku statku czasowo wycofanego z eksploatacji - nie później niż w ciągu roku od tej daty, jeśli wyłączenie z eksploatacji trwało mniej niż rok. 2. W przypadku gdy inspekcję odnowieniową zakończono nie wcześniej niż trzy miesiące przed datą upływu ważności certyfikatu, przeprowadzenie tej inspekcji nie powoduje zmiany daty rocznicowej na nowym certyfikacie. 3. W przypadku gdy inspekcję odnowieniową zakończono po upływie ważności certyfikatu, przeprowadzenie tej inspekcji nie powoduje zmiany daty rocznicowej na nowym certyfikacie. 4. W przypadku gdy inspekcję odnowieniową zakończono wcześniej niż na trzy miesiące przed datą upływu ważności certyfikatu, nową datę rocznicową ustala się na dzień i miesiąc zakończenia tej inspekcji. § 8. Inspekcję doraźną przeprowadza się pomiędzy innymi rodzajami inspekcji, w przypadkach określonych w art. 20 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy. § 9. Inspekcję w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej przeprowadza się corocznie, w okresie od czterech miesięcy przed inspekcją roczną do ośmiu miesięcy po inspekcji rocznej albo wstępnej. § 10. 1. Audyt wstępny przeprowadzany na statkach w celu uzyskania certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem lub dokumentu tymczasowego przeprowadza się w terminach określonych w § 4 ust. 1. 2. Audyt wstępny przeprowadzany u armatora w celu uzyskania dokumentu zgodności lub dokumentu tymczasowego przeprowadza się: 1) przed rozpoczęciem eksploatacji statku przez nowo powstałego armatora lub armatora nowo zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) po utracie ważności dokumentu zgodności w trakcie przerwy w eksploatacji statku przez armatora, jeżeli przerwa ta trwała co najmniej rok; 3) po wycofaniu dokumentu zgodności przez organ inspekcyjny; 4) przed rozpoczęciem eksploatacji nowego typu statku przez armatora. § 11. Audyt roczny przeprowadza się corocznie, w okresie od trzech miesięcy przed upływem każdej daty rocznicowej dokumentu zgodności do trzech miesięcy po upływie tej daty. § 12. Audyt pośredni przeprowadza się pomiędzy drugą i trzecią datą rocznicową certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem. § 13. 1. Audyt odnowieniowy przeprowadza się przed datą upływu ważności dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem. 2. W przypadku gdy audyt odnowieniowy zakończono nie wcześniej niż trzy miesiące przed datą upływu ważności dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, przeprowadzenie tego audytu nie powoduje zmiany daty rocznicowej na nowym dokumencie zgodności lub certyfikacie zarządzania bezpieczeństwem. 3. W przypadku gdy audyt odnowieniowy zakończono po upływie ważności dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, przeprowadzenie tego audytu nie powoduje zmiany daty rocznicowej na nowym dokumencie zgodności lub certyfikacie zarządzania bezpieczeństwem. 4. W przypadku gdy audyt odnowieniowy zakończono wcześniej niż na trzy miesiące przed datą upływu ważności dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, nową datę rocznicową ustala się na dzień i miesiąc zakończenia tego audytu. § 14. Audyt dodatkowy przeprowadza się pomiędzy innymi rodzajami audytów w przypadku konieczności dodatkowej weryfikacji funkcjonowania systemu zarządzania bezpieczeństwem. Rozdział 3 Zakres przeprowadzania inspekcji i audytów § 15. 1. Inspekcja wstępna obejmuje: 1) potwierdzenie zgodności z wymaganiami umów międzynarodowych, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy; 2) potwierdzenie zgodności zasadniczych parametrów i oznakowania ze świadectwem pomiarowym i świadectwem wolnej burty; 3) sprawdzenie ważności dokumentów potwierdzających dokonanie na statku przeglądów, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy, przeprowadzanych zgodnie z Wytycznymi do przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC) określonymi w prawidle 6 rozdziału I Konwencji SOLAS; 4) potwierdzenie spełnienia wymagań określonych w wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu innych niż określone w pkt 1; 5) potwierdzenie spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia dla statków nieobjętych umowami międzynarodowymi; 6) sprawdzenie, czy na statku znajdują się oryginały certyfikatów potwierdzających wymogi, o których mowa w pkt 1-5, oraz kopia dokumentu zgodności. 2. W przypadku statków pasażerskich typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich uprawiających żeglugę na linii regularnej do portu państwa trzeciego lub w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej inspekcja wstępna obejmuje dodatkowo: 1) szczegółowe wymogi dotyczące statków uprawiających żeglugę na linii regularnej - określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) procedury stosowane w odniesieniu do inspekcji - określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 3. Organ inspekcyjny może wystąpić do armatora z wnioskiem o dostarczenie, w terminie nie dłuższym niż miesiąc przed dniem rozpoczęcia inspekcji wstępnej, dokumentów potwierdzających spełnienie wymogów określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, inspekcja może nie obejmować niektórych wymogów lub procedur określonych w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia, jeżeli były one stosowane podczas przeglądu lub inspekcji przeprowadzanej w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, o ile przestrzegane były właściwe procedury i wytyczne dotyczące przeglądów określone w Zharmonizowanym systemie nadzoru i certyfikacji (HSSC) lub procedury służące osiągnięciu tego samego celu. W takim przypadku organ inspekcyjny zamieszcza odpowiednie informacje w systemie THETIS-EU. § 16. 1. Inspekcja roczna obejmuje sprawdzenie, czy stan statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia nie uległ zmianie w stosunku do stanu ustalonego podczas inspekcji wstępnej i jest zgodny z wymaganiami określonymi w przepisach, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy oraz w § 15 ust. 1 pkt 4 i 5. 2. W przypadku statków pasażerskich typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich uprawiających żeglugę na linii regularnej do portu państwa trzeciego lub w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej inspekcja roczna obejmuje dodatkowo procedury określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. § 17. 1. Inspekcja pośrednia obejmuje sprawdzenie elementów bezpieczeństwa statku niezbędnych do stwierdzenia, czy stan statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia nie uległ zmianie w stosunku do stanu ustalonego podczas inspekcji wstępnej, wyłączając zmiany wynikające z eksploatacji statku, i jest zgodny z wymaganiami określonymi w przepisach, o których mowa w art. 5 pkt 33 ustawy oraz w § 15 ust. 1 pkt 4 i 5. 2. W przypadku statków pasażerskich typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich uprawiających żeglugę na linii regularnej do portu państwa trzeciego lub w obszarze A pasażerskiej żeglugi krajowej inspekcja pośrednia obejmuje dodatkowo procedury określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. § 18. Inspekcja odnowieniowa obejmuje czynności określone w § 16 ust. 1. § 19. 1. Zakres inspekcji doraźnej obejmuje czynności zależne od okoliczności, których zaistnienie spowodowało konieczność przeprowadzenia tej inspekcji. 2. W przypadku gdy statek pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski: 1) zmieniają klasę lub 2) zmieniają przedsiębiorstwo odpowiedzialne za eksploatację statku w rozumieniu przepisów Kodeksu ISM - można nie przeprowadzać inspekcji doraźnej i uwzględnić inspekcje dokonane poprzednio w odniesieniu do danego statku pasażerskiego typu ro-ro lub danego szybkiego statku pasażerskiego pod warunkiem, że te zmiany nie wpłyną na bezpieczeństwo eksploatacji tego statku. § 20. Zakres inspekcji w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej obejmuje procedury przeprowadzania inspekcji w trakcie uprawiania żeglugi na linii regularnej określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia oraz odpowiednią, zgodnie z fachową oceną inspektora, liczbę pozycji wymienionych w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia, do ustalenia, że zapewnione jest dalsze spełnianie przez statek pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski wszystkich wymogów niezbędnych do bezpiecznej eksploatacji. § 21. 1. Audyt wstępny obejmuje ocenę zgodności systemu zarządzania bezpieczeństwem z celami określonymi w części A pkt 1.2 Kodeksu ISM. 2. Audyt wstępny przeprowadzany w celu uzyskania: 1) tymczasowego dokumentu zgodności lub tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem obejmuje potwierdzenie, że dokumentacja systemu zarządzania bezpieczeństwem spełnia wymagania Kodeksu ISM; 2) dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem obejmuje potwierdzenie, że system zarządzania bezpieczeństwem obowiązujący w siedzibie armatora i na statku funkcjonuje zgodnie z wymaganiami Kodeksu ISM, przy czym system zarządzania bezpieczeństwem powinien obowiązywać w siedzibie armatora oraz na co najmniej jednym statku z każdego typu statku eksploatowanego przez armatora od co najmniej trzech miesięcy. 3. Audyt wstępny przeprowadzany w celu uzyskania certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem obejmuje dodatkowo sprawdzenie