Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologiiz dnia 6 lipca 2021 r.w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych 1)Minister Rozwoju, Pracy i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (Dz. U. poz. 1718). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 - przepisy ogólne Rozdział 2 - organizacja zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych Rozdział 3 - organizacja zakładania i utrzymywania szczegółowych osnów geodezyjnych Rozdział 4 - szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych Rozdział 5 - standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych Rozdział 6 - przepisy przejściowe i końcowe Załącznik nr 1 - Standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych Rozdział 1 - Wytyczne ogólne Rozdział 2 - Podstawowa osnowa geodezyjna pozioma Rozdział 3 - Podstawowa osnowa geodezyjna wysokościowa Rozdział 4 - Osnowa grawimetryczna Rozdział 5 - Osnowa magnetyczna Rozdział 6 - Szczegółowa osnowa geodezyjna pozioma Rozdział 7 - Szczegółowa osnowa geodezyjna wysokościowa Rozdział 8 - Numeracja punktów osnowy Rozdział 9 - Sporządzanie dokumentacji dotyczącej lokalizacji punktów osnowy Rozdział 10 - Kompletowanie geodezyjnej dokumentacji technicznej Załącznik nr 2 - Standardy techniczne udostępniania informacji lub danych z baz danych z wykorzystaniem usług sieciowych Rozdział 1 - Podstawowa osnowa geodezyjna pozioma Rozdział 2 - Podstawowa osnowa geodezyjna wysokościowa Rozdział 3 - Osnowa grawimetryczna Rozdział 4 - Osnowa magnetyczna Rozdział 5 - Szczegółowe osnowy geodezyjne Treść rozporządzenia Na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 oraz z 2021 r. poz. 922) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 przepisy ogólne § 1. Rozporządzenie określa: 1) organizację, tryb i standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych; 2) szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych; 3) standardy techniczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz, o których mowa w pkt 2. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) rodzaju osnowy - rozumie się przez to wynik podziału osnów ze względu na ich funkcjonalność; 2) klasie osnowy - rozumie się przez to wspólną cechę, wyróżniającą punkty osnowy ze względu na dokładność ustalania położenia lub wielkości fizycznej charakterystycznej dla określonego rodzaju osnowy; 3) punkcie osnowy - rozumie się przez to punkt w terenie, oznaczony odpowiednim znakiem, dla którego wyznaczono współrzędne w państwowym systemie odniesień przestrzennych lub wielkość fizyczną charakterystyczną dla określonego rodzaju osnowy; 4) wysokości normalnej - rozumie się przez to iloraz liczby geopotencjalnej przez przeciętną wartość przyspieszenia normalnego wzdłuż linii pionu pola normalnego siły ciężkości; 5) wysokości elipsoidalnej - rozumie się przez to odległość od powierzchni elipsoidy odniesienia, mierzoną wzdłuż normalnej do tej elipsoidy. § 3. Prace geodezyjne dotyczące zakładania lub utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych realizuje się pod kierownictwem osób posiadających uprawnienia zawodowe w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. § 4. Geodezyjną dokumentację techniczną sporządzoną w związku z zakładaniem lub utrzymywaniem podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych przekazuje się do właściwego organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. § 5. 1. Punkty osnów stabilizuje się w terenie znakami w sposób zapewniający ich wieloletnią trwałość oraz możliwość wykorzystywania do pomiarów. Znak może pełnić funkcję punktu osnowy dla więcej niż jednego rodzaju osnowy. 2. Punkt osnowy może mieć trwale stabilizowane punkty ekscentryczne, zabezpieczające funkcjonowanie tego punktu, które zalicza się do tej samej klasy osnowy. § 6. Standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Rozdział 2 organizacja zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych § 7. 1. Podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne klasyfikuje się zgodnie z rodzajami osnów jako: 1) podstawową osnowę geodezyjną poziomą; 2) podstawową osnowę geodezyjną wysokościową; 3) osnowę grawimetryczną; 4) osnowę magnetyczną. 2. Osnowy, o których mowa w ust. 1, ze względu na ich dokładność dzielą się na klasy: 1) fundamentalną; 2) bazową. § 8. 1. Punkty osnów fundamentalnych, o których mowa w § 7 ust. 2 pkt 1, przenoszą na obszar Rzeczypospolitej Polskiej europejski układ odniesienia odpowiedni dla danego rodzaju osnowy. 2. Punkty osnów bazowych, o których mowa w § 7 ust. 2 pkt 2, rozmieszczone równomiernie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, realizują układy odniesienia odpowiednie dla danego rodzaju osnowy. § 9. Podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne zakłada się i utrzymuje, zapewniając zagęszczenie punktów określone zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia. § 10. 1. Utrzymywanie podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych polega na przeprowadzaniu okresowych przeglądów osnów, a w razie potrzeby - ich uzupełnieniu i pomiarze. 2. Terminy dokonywania przeglądów podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych określa się zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia. Rozdział 3 organizacja zakładania i utrzymywania szczegółowych osnów geodezyjnych § 11. Szczegółową osnowę geodezyjną stanowią punkty nawiązane do podstawowej osnowy geodezyjnej. § 12. W ramach szczegółowej osnowy geodezyjnej wyróżnia się: 1) szczegółową osnowę geodezyjną poziomą; 2) szczegółową osnowę geodezyjną wysokościową. § 13. Zagęszczenie punktów szczegółowej osnowy geodezyjnej jest uzależnione od potrzeb wynikających z rozwoju gospodarczego obszaru, przy czym nie powinno być mniejsze niż określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 14. 1. Utrzymywanie szczegółowych osnów geodezyjnych polega na przeprowadzaniu okresowych przeglądów tych osnów, a w razie potrzeby ich uzupełnieniu i pomiarze. 2. Przegląd szczegółowej osnowy geodezyjnej przeprowadza się w miarę potrzeb wynikających z lokalnego rozwoju gospodarczego. Rozdział 4 szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych § 15. 1. W bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych gromadzi się dane dotyczące punktów odpowiednich osnów oraz zbiory obserwacji wykonanych w celu wyznaczenia wartości charakterystycznych dla tych punktów wraz z wynikami ich opracowania. 2. W bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych gromadzi się dane dotyczące punktów tych osnów oraz zbiory obserwacji wykonanych w celu wyznaczenia współrzędnych punktów wraz z wynikami ich opracowania. § 16. 1. Dane dotyczące punktów osnów gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust. 1, obejmują co najmniej: 1) numer; 2) współrzędne geodezyjne (φ i λ) w układzie PL-ETRF2000-GRS80h oraz wysokość elipsoidalną (h), jeżeli została wyznaczona; 3) współrzędne płaskie prostokątne (x, y) w układzie PL-ETRF2000-1992 oraz wysokość normalną (H) z podaniem oznaczenia układu wysokościowego, jeżeli została wyznaczona; 4) opisy topograficzne; 5) typ stabilizacji; 6) stan znaku; 7) błędy średnie współrzędnych płaskich prostokątnych po wyrównaniu - w przypadku osnowy geodezyjnej poziomej; 8) błędy średnie wysokości po wyrównaniu - w przypadku osnowy geodezyjnej wysokościowej; 9) wartość przyspieszenia siły ciężkości - w przypadku osnowy grawimetrycznej; 10) wartości elementów pola magnetycznego Ziemi - w przypadku osnowy magnetycznej. 2. Dane dotyczące punktów osnów gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust. 2, obejmują co najmniej: 1) numer; 2) współrzędne płaskie prostokątne (x, y) w układzie PL-2000 z podaniem oznaczenia układu odniesienia oraz wysokość normalną (H) z podaniem oznaczenia układu wysokościowego, jeżeli została wyznaczona; 3) opisy topograficzne; 4) typ stabilizacji; 5) stan znaku; 6) błędy średnie współrzędnych płaskich prostokątnych po wyrównaniu - w przypadku osnowy poziomej; 7) błędy średnie wysokości po wyrównaniu - w przypadku osnowy wysokościowej. 3. Typy stabilizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 4, a także oznaczenia stanu znaku, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 5, określa się zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia. Rozdział 5 standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych § 17. Tworzenie i aktualizację baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, realizuje się na podstawie geodezyjnej dokumentacji technicznej, o której mowa w § 4, a także dokumentacji geodezyjnej będącej w posiadaniu właściwego organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. Aktualizacja może być realizowana także na podstawie informacji o stanie znaku geodezyjnego, grawimetrycznego lub magnetycznego sprawdzonej przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. § 18. Udostępnianie informacji lub danych z baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, odbywa się z wykorzystaniem usług sieciowych i portali internetowych. § 19. Standardy techniczne udostępniania informacji lub danych z baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, z wykorzystaniem usług sieciowych, o których mowa w § 18, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Rozdział 6 przepisy przejściowe i końcowe § 20. 1. Baza danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych utworzona na podstawie dotychczasowych przepisów staje się bazą danych, o której mowa w § 15 ust. 1, z zachowaniem dotychczasowej numeracji punktów. 2. Bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się bazami danych, o których mowa w § 15 ust. 2, z zachowaniem dotychczasowej numeracji punktów. § 21. Właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia dostosowuje dane w zakresie typu stabilizacji do wymagań określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 22. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 lipca 2021 r.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz. U. poz. 352), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 782). 1) Minister Rozwoju, Pracy i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (Dz. U. poz. 1718). 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz. U. poz. 352), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 782). Załącznik nr 1 - Standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych Rozdział 1 Wytyczne ogólne 1. Zagęszczenie punktów podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych Klasa osnowy Zagęszczenie punktów: podstawowej osnowy geodezyjnej poziomej podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej osnowy grawimetrycznej osnowy magnetycznej Fundamentalna 1 pkt/5000 km2 1 pkt/2000 km2 1 pkt/15 000 km2 1 pkt/20 000 km2 Bazowa1) 1 pkt/500 km2 1 pkt/20 km2 1 pkt/2500 km2 1 pkt/750 km2 1) łącznie z punktami osnowy fundamentalnej. 2. Terminy okresowego przeglądu podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych Klasa osnowy Maksymalny okres między przeglądami: podstawowej osnowy geodezyjnej poziomej podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej osnowy grawimetrycznej osnowy magnetycznej Fundamentalna 10 lat 30 lat 5 lat 4 lata Bazowa 30 lat 30 lat 10 lat 15 lat 3. Zagęszczenie punktów szczegółowej osnowy geodezyjnej Zagęszczenie punktów osnowy1): dla osnowy poziomej dla osnowy wysokościowej Teren istniejącej lub projektowanej zwartej zabudowy 1 pkt/0,2 km2 1 pkt/2 km2 Pozostałe tereny 1 pkt/1 km2 1 pkt/5 km2 1) łącznie z punktami osnowy podstawowej. 4. Typy stabilizacji punktów osnowy Kod Typ znaku Szczegółowy opis typu znaku Dotychczasowy kod znaku 1 Naziemny Znak z trwałego materiału stabilizowany w gruncie lub na litym podłożu 2, 4, 8 2 Naziemny z częścią podziemną Znak z trwałego materiału stabilizowany w gruncie, zawierający elementy podziemne umieszczone centrycznie pod znakiem naziemnym 5 3 Podziemny Znak stabilizowany pod powierzchnią ziemi 6 4 Ścienny Znak stabilizowany w ścianie budynku 3 5 Na budowli Znak zakładany na elementach stałych budowli np. trwale osadzony bolec, śruba, maszt anteny stacji referencyjnej 1, 7 6 Element budowli Element budowli stałej np. podstawa krzyża lub środek gałki na wieżach budowli 0 7 Znak specjalny Pozostałe typy znaków 9 5. Oznaczenia stanu znaku Kod Stan znaku 0 Brak danych 1 Dobry 2 Uszkodzony 3 Zniszczony Rozdział 2 Podstawowa osnowa geodezyjna pozioma 1. Klasę fundamentalną podstawowej osnowy geodezyjnej poziomej tworzą punkty włączone do sieci stacji referencyjnych systemu ASG-EUPOS, których średni błąd położenia poziomego nie przekracza 0,01 m oraz średni błąd wysokości elipsoidalnej nie przekracza 0,02 m. Błąd wysokości normalnej nie powinien przekraczać 0,01 m w nawiązaniu do podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej. 2. Klasę bazową podstawowej osnowy geodezyjnej poziomej tworzą punkty, których średni błąd położenia poziomego punktu nie przekracza 0,02 m oraz średni błąd wysokości elipsoidalnej tego punktu nie przekracza 0,02 m, względem klasy fundamentalnej podstawowej osnowy geodezyjnej poziomej. Błąd wysokości normalnej nie powinien przekraczać 0,05 m w nawiązaniu do geodezyjnej osnowy wysokościowej. Rozdział 3 Podstawowa osnowa geodezyjna wysokościowa 1. Klasę fundamentalną podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej tworzą punkty węzłowe krajowej części sieci niwelacyjnej Europy. 2. Klasę bazową podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej tworzą: 1) punkty krajowej części sieci niwelacyjnej Europy niewłączone do klasy fundamentalnej; 2) punkty wyznaczone techniką precyzyjnej niwelacji geometrycznej; 3) punkty wyznaczone metodą niwelacji satelitarnej. 3. Klasy fundamentalna i bazowa podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej charakteryzują się dokładnością wyznaczenia wysokości punktu nie mniejszą niż 0,01 m. 4. Współrzędne poziome punktów podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej wyznacza się z dokładnością zapewniającą średni błąd położenia nieprzekraczający 0,1 m względem osnowy geodezyjnej poziomej. 5. Dla sieci realizowanych metodą precyzyjnej niwelacji geometrycznej włączonych do podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej średni błąd pomiaru nie powinien być większy niż 1,5 mm/km. 6. Wyrównanie wyników pomiarów sieci niwelacji geometrycznej wykonuje się metodą najmniejszych kwadratów z uwzględnieniem poprawek: komparacyjnej, termicznej, lunisolarnej oraz poprawki normalnej. 7. Wyrównanie wyników pomiarów niwelacji satelitarnej wykonuje się, wykorzystując różnice wysokości normalnych uzyskane z przeliczenia wysokości elipsoidalnych, z uwzględnieniem obowiązującego modelu quasigeoidy lub informacji o ziemskim polu siły ciężkości. 8. Instrumenty i przymiary używane przy zakładaniu i utrzymaniu podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej powinny mieć przeprowadzone podstawowe i okresowe badania techniczne i wyznaczone poprawki komparacyjne. Rozdział 4 Osnowa grawimetryczna 1. Osnowę grawimetryczną tworzą punkty wyznaczeń absolutnych, dla których wartość przyspieszenia siły ciężkości została określona z błędem średnim nie większym niż: 1) 4,0 x 10-8 m/s2 - dla punktów klasy fundamentalnej osnowy grawimetrycznej; 2) 1,0 x 10-7 m/s2 - dla punktów klasy bazowej osnowy grawimetrycznej. 2. Punkty osnowy grawimetrycznej stabilizuje się trwałym znakiem, którego dolna część znajduje się poniżej strefy przemarzania gruntu. 3. Współrzędne poziome punktu osnowy grawimetrycznej wyznacza się z dokładnością zapewniającą średni błąd położenia nieprzekraczający 0,1 m względem osnowy geodezyjnej poziomej. 4. Wysokość punktu osnowy grawimetrycznej wyznacza się z dokładnością nie mniejszą niż 0,01 m względem podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej. 5. Pomiary przyspieszenia siły ciężkości redukuje się na poziom znaku pomiarowego z wykorzystaniem rzeczywistego gradientu pionowego, uwzględniając poprawki: pływową litosferyczną, pływową oceaniczną, barometryczną, ze względu na zmiany położenia bieguna ziemskiego oraz poprawki instrumentalne. 6. Przy wykonywaniu pomiarów statycznych wzorcowe wartości różnic przyspieszenia siły ciężkości wyznacza się na co najmniej trzech przęsłach grawimetrycznych baz kalibracyjnych: Frombork - Kasprowy Wierch lub Koszalin - Śnieżka. 7. Grawimetry absolutne wykorzystywane do pomiaru osnowy grawimetrycznej mają mieć wyznaczone poprawki względem międzynarodowego poziomu odniesienia grawimetrycznego poprzez udział w kampanii porównawczej grawimetrów absolutnych lub na punkcie referencyjnym międzynarodowego układu odniesienia grawimetrycznego. Rozdział 5 Osnowa magnetyczna 1. Klasę fundamentalną osnowy magnetycznej tworzą magnetyczne punkty wiekowe, na których wyznaczono trzy elementy pola magnetycznego Ziemi: 1) moduł wektora natężenia pola magnetycznego - z błędem średnim nie większym niż 5 nT; 2) deklinację magnetyczną - z błędem średnim nie większym niż 0,5′; 3) inklinację magnetyczną - z błędem średnim nie większym niż 0,3′. 2. Klasę bazową osnowy magnetycznej tworzą punkty krajowego zdjęcia magnetycznego, na których wyznaczono co najmniej deklinację magnetyczną z błędem średnim nie większym niż 2,0’. 3. W przypadku pomiaru wartości natężenia pola magnetycznego i inklinacji magnetycznej na punktach klasy bazowej osnowy magnetycznej, błędy średnie wyznaczenia tych wartości nie powinny być większe niż: 1) 5 nT dla modułu wektora natężenia pola magnetycznego; 2) 1,0′ dla inklinacji magnetycznej. 4. Punkty osnowy magnetycznej stabilizuje się znakiem amagnetycznym. 5. Punkty osnowy magnetycznej należy sytuować w miejscach oddalonych od obszarów zurbanizowanych, przy czym punkty powinny być oddalone od obiektó