Ustawaz dnia 15 września 2022 r.o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, ustawę z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, ustawę z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, ustawę z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, ustawę z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, ustawę z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, ustawę z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Spis treści Treść ustawy Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą Rozdział 3 - Dodatek dla gospodarstw domowych oraz dodatek dla podmiotów wrażliwych Rozdział 4 - Finansowanie Rozdział 5 - Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych Rozdział 6 - Przepisy zmieniające Rozdział 7 - Przepisy przejściowe i przepis końcowy Treść ustawy Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa reguluje zasady i tryb: 1) ustalania przez wytwórcę ciepła określonego poziomu średnich cen wytwarzania ciepła dla odbiorców na potrzeby gospodarstw domowych i potrzeby użyteczności publicznej, zwanych dalej „średnimi cenami wytwarzania ciepła z rekompensatą”, ustalania limitu średniej ceny wytwarzania ciepła, od której może być przyznawana rekompensata, przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych oraz właściwość podmiotów w tych sprawach; 2) przyznawania, wypłacania oraz wysokość dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, zwanego dalej „dodatkiem dla gospodarstw domowych”, oraz właściwość organów w tych sprawach; 3) przyznawania, wypłacania oraz określania wysokości dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, zwanego dalej „dodatkiem dla podmiotów wrażliwych”, oraz właściwość organów w tych sprawach. Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) ciepło - ciepło w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385 i 1723), zwanej dalej „ustawą - Prawo energetyczne”; 2) dystrybutor ciepła - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją ciepła zakupionego od innego przedsiębiorstwa energetycznego; 3) przedsiębiorstwo energetyczne - podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 12 lit. a ustawy - Prawo energetyczne; 4) sprzedawca ciepła - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się bezpośrednią sprzedażą wytworzonego ciepła lub przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu ciepłem; 5) średnia cena wytwarzania ciepła - iloraz sumy planowanych przychodów wytwórcy ciepła ze sprzedaży ciepła, mocy cieplnej i nośnika ciepła oraz planowanej ilości sprzedanego ciepła dla danego źródła w zatwierdzonej taryfie dla ciepła, a w przypadku wytwarzania ciepła w lokalnym źródle ciepła lub źródle ciepła, w którym zainstalowana moc cieplna nie przekracza 5 MW, bezpośrednio zasilającym zewnętrzne instalacje odbiorcze, iloraz sumy planowanych przychodów wytwórcy ciepła ze sprzedaży mocy cieplnej i sprzedaży ciepła oraz planowanej ilości sprzedanego ciepła skalkulowanych na podstawie aktualnie stosowanych cen lub stawek opłat; 6) wytwórca ciepła - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła. Rozdział 2 Średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą Art. 3. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla: 1) każdego źródła ciepła lub 2) grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej - ustala na podstawie taryfy dla ciepła zatwierdzonej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną i cenę nośnika ciepła lub stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło z rekompensatą wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, uwzględniając planowane wielkości uwzględnione w zatwierdzonej taryfie, i wprowadza ustalone ceny z rekompensatą do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dla każdego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej, kalkuluje ceny lub stawki opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne oraz ustala składniki średniej ceny wytwarzania ciepła wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, i wprowadza je do stosowania w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1. 3. Średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą przyjmuje wartość: 1) 150,95 zł/GJ netto dla ciepła wytwarzanego w źródłach ciepła opalanych gazem ziemnym lub olejem opałowym; 2) 103,82 zł/GJ netto dla ciepła wytwarzanego w pozostałych źródłach ciepła. 4. Dla źródła ciepła wykorzystującego różne paliwa, o których mowa w ust. 3, średnią cenę wytwarzania ciepła oraz średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła określa się proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła wytworzonego z tych paliw w ogólnej ilości wytworzonego ciepła w tym źródle. 5. W przypadku gdy w systemie ciepłowniczym występują źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie kosztów uzasadnionych w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy - Prawo energetyczne oraz źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie art. 47 ust. 2f ustawy - Prawo energetyczne, sprzedawca ciepła stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą w wysokości określonej w ust. 3 proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła dostarczanego tym odbiorcom w ogólnej ilości ciepła dostarczanego przez tego sprzedawcę, zgodnie z algorytmem zawartym w taryfie dystrybutora ciepła. 6. Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest wyższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. są stosowane ceny lub stawki opłat w wysokości odpowiadającej średniej cenie wytwarzanego ciepła z rekompensatą. 7. Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest niższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 lub 2, w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, stosuje tę cenę. Z tytułu stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła niższej niż określona w ust. 3 rekompensata nie przysługuje. Art. 4. 1. Średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą ustala się dla: 1) gospodarstw domowych; 2) wspólnot mieszkaniowych, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), albo spółdzielni mieszkaniowych, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1208 oraz z 2022 r. poz. 1561), które są uprawnione lub zobowiązane do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby zużycia przez gospodarstwa domowe albo w lokalach podmiotów, o których mowa w pkt 4, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby określone w tych przepisach; 3) podmiotów innych niż podmioty, o których mowa w pkt 2, które na mocy ustawy, umowy lub innego tytułu prawnego są uprawnione lub zobowiązane do zapewnienia dostaw ciepła do lokali mieszkalnych na potrzeby zużycia przez gospodarstwa domowe albo w lokalach podmiotów, o których mowa w pkt 4, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby określone w tych przepisach; 4) o ile złożą oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 - podmiotów będących: a) podmiotem udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby udzielania tych świadczeń, b) jednostką organizacyjną pomocy społecznej w rozumieniu art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 2270 oraz z 2022 r. poz. 1, 66, 1079, 1692, 1700, 1812 i 1967.), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby świadczenia pomocy społecznej, c) noclegownią albo ogrzewalnią, o których mowa w art. 48a ust. 3 albo 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby podstawowej działalności, d) jednostką organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 447 i 1700), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, e) podmiotem systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 655, 1079, 1116, 1383, 1700 i 1730.), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, f) podmiotem tworzącym system szkolnictwa wyższego i nauki, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1-7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 583, 655, 682, 807, 1010, 1079, 1117 i 1459.), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, g) podmiotem prowadzącym żłobek lub klub dziecięcy, a także dziennym opiekunem, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1324 i 1383), w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby podstawowej działalności, h) kościołem lub innym związkiem wyznaniowym, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2022 r. poz. 1435 i 1700), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby działalności niegospodarczej, i) podmiotem prowadzącym działalność kulturalną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby tej działalności, j) podmiotem prowadzącym działalność archiwalną, o której mowa w art. 22 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby tej działalności, k) ochotniczą strażą pożarną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz. U. poz. 2490 oraz z 2022 r. poz. 1301), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby realizacji zadań określonych w tej ustawie, l) placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w art. 67 i art. 69 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, m) rodzinnym domem pomocy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, albo mieszkaniem chronionym, o którym mowa w art. 53 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby podstawowej działalności, n) centrum integracji społecznej, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 176 oraz z 2022 r. poz. 218 i 1812), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, o) klubem integracji społecznej, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym, w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności, p) warsztatem terapii zajęciowej w rozumieniu art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 573 i 1981 oraz z 2022 r. poz. 558, 1700 i 1812) albo zakładem aktywności zawodowej, o którym mowa w art. 29 ust. 1 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby podstawowej działalności, q) organizacją pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1327, 1265 i 1812) albo podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 3 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają ciepło na potrzeby działalności pożytku publicznego, r) spółdzielnią socjalną w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2085 oraz z 2022 r. poz. 1812), w zakresie, w jakim zużywa ciepło na potrzeby podstawowej działalności. 2. Średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie stosuje się do odbiorców w zakresie, w jakim korzystają ze wsparcia na cele ogrzewania na podstawie przepisów: 1) ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. poz. 202, 1477, 1692 i 1723); 2) ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692 i 1967); 3) art. 24 lub art. 26. Art. 5. 1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera: 1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3; 2) wskazanie danych służących określeniu szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby: a) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, b) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, prowadzących działalność w lokalach odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, oraz c) inne niż określone w lit. a i b; 3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2. 2. Określenie szacowanej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali mieszkalnych i użytkowych, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych. 3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec mieszkańców lokali, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy średniej ceny wytwarzania ciepła i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilości ciepła dostarczonego na potrzeby, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3. 4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, odbiorca ciepła, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, składa w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą. 5. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej. 6. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie. Art. 6. 1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera: 1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4; 2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej ilości ciepła, które będzie zużywane na potrzeby: a) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, b) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych oraz c) inne niż określone w lit. a i b; 3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2. 2. Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych. 3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy w średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy, a średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilością ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2. 4. Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą. 5. Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie. 6. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej. 7. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie. Art. 7. 1. Oświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233