Ustawaz dnia 9 lutego 2022 r.o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych Spis treści Treść ustawy Załącznik nr 1 - Tekst załącznika Załącznik nr 2 - Tekst załącznika Załącznik nr 3 - Tekst załącznika Treść ustawy Art. 1. W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1896) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „ 3) nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2); ” ; 2) w art. 7: a) ust. 1-3 otrzymują brzmienie: „ 1. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × Et × AOt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Et - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). 2. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × E × AOt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru: \( E = {{We \times Ep} \over {Ie}} \) w którym poszczególne symbole oznaczają: We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”; Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331; Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). 3. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait× Ct × Pt-1 × EFt × BECt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; EFt - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; BECt - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach (MWh). ” , b) uchyla się ust. 4 i 5, c) uchyla się ust. 8, d) w ust. 9 po wyrazie „przyjmując” skreśla się wyraz „referencyjne”; 3) po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu: „ Art. 7a. 1. W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 7b. 2. W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z art. 6 ust. 2. Art. 7b. 1. Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty. 2. Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3. 3. Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana według wzoru: Kpt = Ct × Pt-1 × Ent, w którym poszczególne symbole oznaczają: Kpt - wysokość kosztów pośrednich; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Ent - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty. 4. Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad: 1) dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106) w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; 2) dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; 3) dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; 4) dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2. ” ; 4) uchyla się art. 8 i art. 9; 5) w art. 10: a) w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „ 3) dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o: a) produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy, b) stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 - w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta z wzoru określonego w art. 7 ust. 2; ” , b) uchyla się ust. 4, c) w ust. 5 w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie: „ a) że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji, ” , d) uchyla się ust. 6, e) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „ 6a. Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, dołącza do wniosku: 1) informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość jej wyliczenia; 2) informację o całkowitym zużyciu energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o którym mowa w art. 7b ust. 3, wraz z opinią weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych dotyczących tego zużycia; 3) oświadczenie o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń; 4) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wysokości poniesionych kosztów pośrednich oraz wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o których mowa w art. 7b ust. 1. ” , f) w ust. 7 skreśla się wyrazy „oraz ust. 6 pkt 1”, g) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „ 9. W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę. ” , h) po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu: „ 9a. W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacje, oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1. ” , i) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „ 10. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników do wniosku, 2) szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób obliczania tych danych, 3) zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych, 4) szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora, 5) szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4 - mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów. ” ; 6) w art. 11: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „ 1. Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy. ” , b) w ust. 4 wyrazy „7 października” zastępuje się wyrazami „7 listopada”, c) w ust. 6 wyrazy „30 dni” zastępuje się wyrazami „14 dni”; 7) po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu: „ Art. 12a. 1. Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1: 1) zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo 2) wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej 30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty, zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, albo 3) poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2019/331. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy. 4. W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie: 1) potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym, za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub 2) przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby. Art. 12b. 1. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty. 2. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa, trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia