Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 23 marca 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji Dział I - Przepisy ogólne Rozdział 1 - Przedmiot ustawy i definicje Rozdział 2 - Status, zadania i organy Funduszu Dział II - System gwarantowania depozytów Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Systemy wyliczania oraz kontrola prawidłowości danych Rozdział 3 - Wypłaty środków gwarantowanych Rozdział 4 - Transgraniczne wypłaty środków gwarantowanych Dział III - Przymusowa restrukturyzacja Rozdział 1 - Przepisy ogólne Rozdział 2 - Umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych lub zobowiązań kwalifikowalnych Rozdział 3 - Plany przymusowej restrukturyzacji Rozdział 4 - Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych Rozdział 5 - Przymusowa restrukturyzacja Rozdział 6 - Przymusowa restrukturyzacja grup Rozdział 7 - Wpływ przymusowej restrukturyzacji na inne postępowania Rozdział 8 - Uprawnienia Funduszu w przymusowej restrukturyzacji Rozdział 9 - Administrator Rozdział 10 - Zawieszenie działalności podmiotu w restrukturyzacji Rozdział 11 - Skutki przymusowej restrukturyzacji dla zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji Rozdział 12 - Bezskuteczność czynności wobec podmiotu w restrukturyzacji Rozdział 13 - Przejęcie przedsiębiorstwa Rozdział 14 - Tworzenie instytucji pomostowej Rozdział 15 - Działalność instytucji pomostowej Rozdział 16 - Zakończenie działalności instytucji pomostowej Rozdział 17 - Umorzenie lub konwersja zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji Rozdział 18 - Wydzielenie praw majątkowych Rozdział 19 - Likwidacja podmiotu rezydualnego Rozdział 20 - Koszty przymusowej restrukturyzacji Rozdział 21 - Ochrona praw właścicieli i wierzycieli Rozdział 22 - Uznanie i wykonanie przymusowej restrukturyzacji prowadzonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji Rozdział 23 - Uznanie i wykonanie zagranicznych postępowań przymusowej restrukturyzacji Dział IV - Restrukturyzacja kas Dział IVa - Restrukturyzacja banków Dział V - Gospodarka finansowa Funduszu Rozdział 1 - Źródła finansowania, fundusze własne Funduszu, podział zysku lub pokrycie straty Rozdział 2 - Obowiązkowe składki na rzecz Funduszu Rozdział 3 - Pożyczki między Funduszem a innymi systemami gwarantowania depozytów Rozdział 4 - Pożyczki między Funduszem a innymi podmiotami zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich Rozdział 5 - Sprawozdania finansowe Rozdział 6 - Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe Funduszu Dział VI - Obowiązki informacyjne, wymiana i ochrona informacji Dział VII - Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych Dział VIII - Zmiany w przepisach Dział IX - Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe Rozdział 1 - Przepisy epizodyczne Rozdział 2 - Przepisy przejściowe i dostosowujące Rozdział 3 - Przepisy końcowe Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 842), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych: 1) ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135 i 1598), 2) ustawą z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. poz. 1177), 3) ustawą z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), 4) ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1535), 5) ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych (Dz. U. poz. 1666), 6) ustawą z dnia 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2140) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 23 marca 2022 r. 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje: 1) odnośnika nr 1 oraz art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135 i 1598), które stanowią: „ 1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 29 października 2019 r. pod numerem 2019/533/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). ” „ Art. 166. Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem: 1) art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; 2) art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia; 3) art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia; 4) art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5-7, art. 54 ust. 1-5 oraz art. 57 ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia; 5) art. 9 ust. 1 pkt 1-8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt 2 lit. b i c, art. 31, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem 5 lipca 2022 r.; 6) art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.; 7) art. 58 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2022 r.; 8) art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.; 9) art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.; 10) art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2028 r.; 11) art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3-21, art. 93, art. 96 pkt 1-17 i 19, art. 105 oraz art. 162, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r. ” ; 2) art. 78 i art. 81 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. poz. 1177), które stanowią: „ Art. 78. 1. Do umów o prowadzenie mieszkaniowego rachunku powierniczego, o którym mowa w art. 5 ustawy uchylanej w art. 80, stosuje się przepisy dotychczasowe oraz przepisy art. 10 ust. 1-3 i art. 11 niniejszej ustawy. 2. Do umów o prowadzenie mieszkaniowego rachunku powierniczego, o którym mowa w art. 5 ustawy uchylanej w art. 80, których stroną był bank, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nastąpiło spełnienie warunku gwarancji w rozumieniu art. 2 pkt 57 lit. a lub b ustawy zmienianej w art. 75, w zakresie ustalania roszczeń z tytułu wypłat środków gwarantowanych, stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „ Art. 81. Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 46, art. 47, art. 48 ust. 6 i art. 72 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia; 2) art. 68 i art. 73, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. ” ; 3) odnośnika nr 1 oraz art. 24-28, art. 30-39, art. 44-46 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), które stanowią: „ 1) Niniejsza ustawa: 1) służy stosowaniu: - rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z adnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 4, Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4), - rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 65 z 25.02.2021, str. 70); 2) uzupełnia wdrożenie: - dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149, Dz. Urz. UE L 212 z 18.07.2014, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 309 z 30.10.2014, str. 37), - dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 296, Dz. Urz. UE L 203 z 01.08.2019, str. 10, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 64, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 29 oraz Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1); 3) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 296 oraz Dz. Urz. UE L 283 z 31.08.2020, str. 2). ” „ Art. 24. 1. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. za niespełnienie wskazanych w art. 91 ust. 5a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 wymogów, o których mowa w art. 92a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.)a)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 4, Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 575/2013”, uznaje się niespełnienie wymogów, o których mowa w art. 494 tego rozporządzenia. 2. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. na wymóg minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który jest obowiązana spełniać globalna instytucja o znaczeniu systemowym lub jej podmiot zależny będący podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, składa się, zgodnie z art. 97 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 1, zamiast wymogu, o którym mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, wskazanego w art. 97 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 1, wymóg, o którym mowa w art. 494 rozporządzenia nr 575/2013, a także dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla każdej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub jej podmiotu zależnego będącego podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji ustalany przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego. 3. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. na wymóg, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który jest obowiązany spełniać mający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego istotny podmiot zależny od globalnej instytucji o znaczeniu systemowym niemającej siedziby na terytorium państwa członkowskiego, składa się, zgodnie z art. 97 ust. 17 ustawy zmienianej w art. 1, zamiast wymogu, o którym mowa w art. 92a rozporządzenia nr 575/2013, wskazanego w art. 97 ust. 17 ustawy zmienianej w art. 1, wymóg, o którym mowa w art. 494 rozporządzenia nr 575/2013, a także dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ustalany przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, za pomocą instrumentów, zgodnych z art. 98 ust. 2g-2n ustawy zmienianej w art. 1. 4. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2021 r. Bankowy Fundusz Gwarancyjny określa dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w ust. 2 i 3, i uzasadnia jego zastosowanie, w przypadku gdy wymóg, o którym mowa w art. 494 rozporządzenia nr 575/2013, nie jest wystarczający do spełnienia warunków określonych w art. 97 ust. 2c ustawy zmienianej w art. 1. 5. W celu realizacji art. 98 ust. 2d ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku gdy więcej niż jeden podmiot zależny od tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem podlegającym przymusowej restrukturyzacji, Bankowy Fundusz Gwarancyjny określa wymóg, o którym mowa w ust. 4, dla: 1) każdego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji lub 2) krajowego podmiotu dominującego jako jedynego podmiotu podlegającego przymusowej restrukturyzacji globalnej instytucji o znaczeniu systemowym. 6. Bankowy Fundusz Gwarancyjny dokonuje przeglądu wymogu, o którym mowa w ust. 4, i, w razie konieczności, jego korekty, uwzględniając zmiany w zakresie dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6 albo art. 110y ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 328, 355, 680, 1505 i 1595), zwanej dalej „ustawą o obrocie instrumentami finansowymi”. Art. 25. 1. Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji określony na podstawie art. 97 ust. 2, art. 98 ust. 2 oraz art. 99 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia określenia minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie art. 97-99 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później niż do dnia 31 grudnia 2021 r., a dla podmiotów, w stosunku do których Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego podjęła uchwałę, o której mowa w art. 90 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 - nie później niż do dnia 31 grudnia 2023 r. 2. W przypadku gdy Bankowy Fundusz Gwarancyjny przewodniczy kolegiom przymusowej restrukturyzacji albo w nich uczestniczy zgodnie z art. 127-129 ustawy zmienianej w art. 1, minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określony na podstawie art. 97 ust. 2, art. 98 ust. 2 oraz art. 99 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz przepisy art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 3, art. 42 i art. 48 ustawy zmienianej w art. 19 stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 127 ust. 1 lub art. 129 ustawy zmienianej w art. 1, nie później niż do dnia 31 grudnia 2022 r. Art. 26. Przepis art. 3h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14 stosuje się do instrumentów kapitałowych i zobowiązań wyemitowanych po dniu 28 grudnia 2020 r., jeżeli te instrumenty lub zobowiązania mogą zostać zaliczone do wymogów, o których mowa w art. 97-99 ustawy zmienianej w art. 1. Art. 27. Do zobowiązań, o których mowa w art. 440 ust. 2 pkt 7-10 ustawy zmienianej w art. 10, istniejących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisu art. 206 ust. 1 pkt 11 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się. Art. 28. 1. Decyzje, o których mowa w art. 96a ust. 2 i art. 96b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, mogą być wydawane od dnia 1 stycznia 2022 r. 2. W okresie do dnia 31 grudnia 2023 r., a w przypadku, o którym mowa w art. 33, przed upływem terminu ustalonego przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Fundusz może podjąć decyzję, o której mowa w art. 96a ust. 2 oraz art. 96b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w przypadku gdy podmiot objęty wymogiem, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia wymogi w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013, i wymóg połączonego bufora stosowany ponad wymóg dodatkowych funduszy własnych, o którym mowa w art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 6 albo art. 110y ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a jednocześnie nie posiada wystarczającej kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, aby spełnić wymóg połączonego bufora stosowany jako uzupełnienie planowanego minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ustalonego zgodnie z art. 32 ust. 2, na dzień 31 grudnia 2021 r. ” „ Art. 30. Przepis art. 144b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do umów finansowych, o których mowa w tym przepisie, zmieniających w istotny sposób zobowiązania podmiotu powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 31. Podmioty, o których mowa w art. 97h ust. 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, są obowiązane spełnić wymóg, o którym mowa w art. 97h ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do dnia 31 grudnia 2021 r. Art. 32. 1. Podmioty, o których mowa w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są obowiązane spełnić wymogi określone w art. 97-99 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 31 grudnia 2023 r. 2. Bankowy Fundusz Gwarancyjny ustali, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na okresy 12-miesięczne, planowany minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zapewniający spełnienie przez podmioty, o których mowa w art. 97 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wymogów określonych w art. 97-99 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 31 grudnia 2023 r. Bankowy Fundusz Gwarancyjny nie ustala planowanego minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla podmiotów, w stosunku do których Rada B