Charakterystyka Rodzaje fal sejsmicznych: fale wgłębne (objętościowe) – rozchodzące się wewnątrz Ziemi, fale podłużne (undae primae, P, dylatacyjne) – podczas przechodzenia tych fal materia drga w kierunku równoległym do kierunku rozchodzenia się fal; powodują ściskanie i rozciąganie skał, przez które przechodzą; mogą rozchodzić się również w płynach, w tym także w płynnym jądrze Ziemi. Fale P są najszybsze z fal sejsmicznych (stąd nazwa undae primae). Prędkość fal P wyraża się wzorem: VP=((λ + 2μ)/d)1/2 gdzie λ i μ oznaczają stałe sprężystości Lamégo, a d gęstość, czyli masę właściwąP.M. Shearer Introduction to seismology. Cambridge University Press, 1999, .. Prędkość fal P generalnie zwiększa się z głębokością od około 2 do 8 km/s w skorupie Ziemi aż do około 13 km/s na granicy z jądrem. W skorupie i górnym płaszczu Ziemi występują jednak warstwy z mniejszą prędkością fal (np. astenosfera). fale poprzeczne (undae secondae, S, torsjonalne, skrętu) – drgania są prostopadłe do kierunku rozchodzenia się fal, są około 1,6 razy wolniejsze od fal podłużnych, mogą przemieszczać się tylko w ciałach stałych (zobacz cień sejsmiczny). Prędkość fal S wyraża się wzorem: VS=(μ/d)1/2.. fale powierzchniowe (undae longae, L) – rozchodzą się od epicentrum trzęsienia wzdłuż powierzchni Ziemi;