thumb|Pozostałości huty żelaza w Wądołku thumb|left|Pozostałości hydrotechniczne huty thumb|Staw Dolny (Unter Teich) Huta żelaza w Wądołku – huta żelaza działająca w latach 1805–1880 w Wądołku na terenie Prus Wschodnich, obecnie województwo warmińsko-mazurskie, powiat piski, gmina Pisz. Była to jedyna huta żelaza funkcjonująca na MazurachRyszard Wojciech Pawlicki, Huta w Wądołku, w: Spotkania z Zabytkami, nr 1/1994, s. 38–39, ISSN 0137-222X..

Prace przy budowie huty rozpoczęto już w roku 1799, po przeprowadzeniu wnikliwych badań i rozpoznania geologicznego, zleconych przez Królewską Komisję ds. Górnictwa i Hutnictwa. Prace wstępne polegały one na budowie niewielkiej cegielni mającej dostarczyć materiału do budowy huty. Pierwszy etap zakończono w roku 1806, a rozbudowę w roku 1822. Dla potrzeb energetycznych zakładu polodowcową rynnę rzeki Rybnicy przegrodzono groblą w najwęższym miejscu. W wyniku tego powstał 2-hektarowy staw o owalnym kształcie. Nosił on nazwę Staw Dolny (niem. Unter Teich) lub Staw Młyński (Mühlenteich). Jaz mógł spiętrzyć wodę do maksymalnego poziomu 2 metrów. Nadmiar odprowadzany był podziemnym kanałem istniejącym po dziś dzień.