Uroczyste otwarcie i pierwszy konkurs na nowym obiekcie odbyły się 4 lutego 1951. Zwyciężył Antoni Wieczorek (LKS Szczyrk), który ustalił rekord obiektu – 33 metry. Drugie miejsce zajął Tadeusz Kozak (30 i 31,5 m), trzecie Jan Klamerus (29,5 i 31 m), a kolejne Józef Klamerus i Tadeusz Gąsienica-Fronek (wszyscy Gwardia Zakopane). Kolejny konkurs 11 marca wygrał zawodnik krakowskiej Gwardii Władysław Dzięgiel (33 i 31,5 m), który wyrównał rekord Wieczorka, drugi ponownie był Tadeusz Kozak (29,5 i 30 m), a trzeci Zachara (Ogniwo Kraków, 31 i 31 m). Zawody obserwowało 3000 widzów.
Na drugiej skoczni rozegrano tylko kilka konkursów, następnie nieużywana uległa całkowitemu zniszczeniu. Ostatni konkurs rozegrano prawdopodobnie 6 stycznia 1963. Wystartowało w nim sumie 40 zawodników z klubów sportowych z Nowego Targu, Poronina, Warszawy, Rabki-Zdrój i Zakopanego. W najstarszej kategorii wiekowej (seniorzy i juniorzy C) zwyciężył Franciszek Kłaput (Podhale Nowy Targ), który w trzeciej serii oddał najdalszy skok zawodów, lądując na 38. metrze.