Po wojnie powrócił do Polski w 1947. Nie został przyjęty do ludowego Wojska Polskiego z uwagi na służbę w armii gen. Andersa. Został uznany za inwalidę wojennego. Kontynuował studia weterynaryjne w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył w 1951. Od tego roku pracował jako kierownik lecznic w Lesku, Brzegu, Koźlu, Mosznej. W 1966 uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych. Od 1971 był zatrudniony w Wojewódzkim Zakładzie Weterynarii w Opolu, gdzie pełnił funkcję wojewódzkiego inspektora weterynarii. Jego specjalizacją było leczenie koni. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Sanoku. Należał do koła w Sanoku ZBoWiD. Został mianowany na stopień kapitana w stanie spoczynku.
W latach 50. jego żoną została Anna Krystyna Taworska (1923–2007, siostra Tadeusza Taworskiego, także doktor lekarz weterynarii, tłumaczka języka hiszpańskiego), z którą miał syna Stefana (1953–2003, oficer zawodowy Wojska Polskiego). Zmarł w 2002 w SanokuAdam Szajowski podał wrzesień 2004.. Został pochowany na cmentarzu w Lisznej koło Sanoka. W tej wsi Anna Taworska miała posiadłość.