Improwizację konkluduje pasażowy motyw organów Hammonda, który doprowadza do repryzy trzygłosowego motywu, poprzedzającego kolejne powtórzenie refrenu. W wersji radiowej utworu powtórzona została również zwrotka. Zakończenie utworu stanowi coraz bardziej wyciszający się basowy riff, któremu towarzyszą narastające, wznoszące się w górne rejestry efekty skrzypiec i organów Hammonda, aż do zaniknięcia.
Utwór z racji swobodnej konstrukcji formalnej w swoich różnych wersjach przekraczał płytowy czas trwania. Długość nagrania radiowego wynosi ponad 9 minut, natomiast na koncertach Skaldowie rozbudowywali kompozycję do kilkunastu minut, głównie za sprawą wydłużenia partii improwizowanych. W repertuarze koncertowym zespołu utwór znajdował się od momentu powstania do końca lat siedemdziesiątych. Po latach Skaldowie przypomnieli go słuchaczom na koncertach z okazji 45-lecia zespołu, 26.09.2010 roku na Rynku w Krakowie, oraz 22.05.2016 w warszawskim klubie Progresja.
Muzycy, biorący udział w nagraniu
Andrzej Zieliński – organy Hammonda, śpiew solo Jacek Zieliński – trąbka, skrzypce elektryczne, śpiew Konrad Ratyński – gitara basowa, śpiew Jerzy Tarsiński – gitara Jan Budziaszek – perkusja Józef Gawrych (gościnnie) – kongi, instrumenty perkusyjne (tylko w nagraniu płytowym)
Przypisy
Kategoria:Piosenki Skaldów