Do 1932 był prezydentem rządu we Fryburgu.
W listopadzie 1932 wycofał się z życia publicznego. Wstąpił wówczas do klasztoru opactwa benedyktynów La Pierre-qui-Vire we Francji. Przyjął tam imię Dom Nicolas. 8 grudnia 1932 w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny odbyła się uroczystość obłóczyn zakonnych Ernesta Perriera. W 1937 otrzymał sakrament święceń kapłańskich. Od 1938 do 1952 był przeorem.
Bibliografia
Kategoria:Deputowani do Rady Narodowej (Szwajcaria) Kategoria:Ludzie urodzeni we Fryburgu Kategoria:Szwajcarscy benedyktyni Kategoria:Szwajcarscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1958