Atmosfera wychowawcza – nastrój panujący w otoczeniu wychowanków oraz charakter stosunków między opiekunami a podopiecznymi w domu lub w szkoleCzesław Kupisiewicz, Małgorzata Kupisiewicz, Słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 14, „Atmosfera wychowawcza”.
Wyróżnia się trzy główne rodzaje atmosfery wychowawczej: autokratyczna atmosfera wychowawcza – wychowawcy bezwzględnie podporządkowują sobie wychowanków, nie licząc się z ich zdaniem. Dorośli narzucają nakazy i zakazyCzesław Kupisiewicz, Małgorzata Kupisiewicz, Słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 15, „Autokratyzm w wychowaniu”. Rygorystycznie rozdzielają zadania, decydują o prawidłowym sposobie ich wykonania oraz o sposobie oceny uzyskanych wyników, bez liczenia się z opiniami wychowanków na ten temat demokratyczna atmosfera wychowawcza – relacje między dorosłymi a dziećmi oparte są na partnerstwie. Zasady są określane przez wychowawców i w pełni akceptowane przez wychowankówCzesław Kupisiewicz, Małgorzata Kupisiewicz, Słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 29, „Demokratyczny styl w wychowaniu”. Proces dydaktyczno-wychowawczy planowany i realizowany jest wspólnie przez wychowawców i wychowanków.