Przebieg jego służby wojskowej związany był od samego początku z wojskami KBW, które został w 1965 roku przekształcone w Wojska Obrony Wewnętrznej. Pełnił kolejno obowiązki służbowe: szefa kancelarii Wydziału Wyszkolenia (w stopniu kapitana) wykładowcy Wydziały Strzeleckiego w Oficerskiej Szkoły KBW (w stopniu majora) zastępcy szefa Oddziału IV w Dowództwie KBW w Warszawie (w stopniu pułkownika) oficera do zadań specjalnych przy Dowódcy Wojsk Wewnętrznych szefa sztabu 11 Dolnośląskiego Pułku KBW (1960-1962) zastępcy komendanta Ośrodka Szkolenia KBW (od 1962) W czerwcu 1967 roku został przeniesiony do Wojsk Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko Komendanta Oficerskiej Szkoły WOP. Obowiązki te pełnił do dnia 30 września 1970 roku. W latach 1970–1972 był komendantem Centralnego Ośrodka Szkolenia Wojsk Wewnętrznych (sformowanego na bazie Oficerskiej Szkoły WOP). W 1972 został przeniesiony do Dowództwa Wojska Obrony Powietrznej Kraju na stanowisko szefa Oddziału, które pełnił do chwili zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przejścia w stan spoczynku w dniu 26 października 1988 roku.