Częste są plamy lub pasy na śródpleczu lub odwłoku. Ubarwienie i pokrój ciała imitować mogą pszczoły, osy, a nawet chrząszcze (mimikra).
Głowa zwykle jest mała, kulista i osadzona nisko na tułowiu. U gatunków z głową średnich rozmiarów jest ona zazwyczaj wyższa niż szeroka. Większą część powierzchni zajmują gęsto owłosione, holoptyczne oczy złożone. Oprócz oczu występują zwykle trzy przyoczka, z których środkowe może niekiedy być w zaniku, a rzadko cała trójka jest słabo dostrzegalna. Cienkie, trójczłonowe czułki mogą być różnie osadzone. Aparat gębowy może być wykształcony w różnym stopniu.
Szyja zwykle schowana jest pod głową. Tułów zwykle jest pękato nabrzmiały, tylko niekiedy płaski, charakteryzują go dobrze rozwinięta tarczka, nabrzmiałe anepisternum, a często też nabrzmiałe postpronotum. Bardzo duże łuseczki tułowiowe mają zwykle formę miseczek nakrywających przezmianki. Odnóża są zazwyczaj dobrze zbudowane. Stopy cechują się tęgimi pazurkami, parą nabrzmiałych przylg, a zwykle jeszcze przylgowatym empodium. Tylko u Camposella empodium i przylg brak zupełnie. Skrzydła są w pełni wykształcone, ale mają rozmaite kształty i użyłkowanie.