Operacja donbasko-dońska – operacja wojskowa przeprowadzona w styczniu i lutym 1918 r. przez siły Radzieckiego Frontu Południowego pod dowództwem Władimira Antonowa-Owsiejenki przeciwko formującej się Armii Ochotniczej pod dowództwem Ławra Korniłowa i siłom kozackim atamana Aleksieja Kaledina. Jej celem było odzyskanie przez rząd bolszewicki Rostowa nad Donem i Nowoczerkaska oraz uniemożliwienie utworzenia nad Donem silnego zgrupowania kontrrewolucyjnego (białego). Siłom Antonowa-Owsiejenki udało się zająć obydwa ośrodki miejskie, jednak przed zajęciem Rostowa biali w zorganizowany sposób opuścili miasto, kontynuując walkę z czerwonymi.
Okoliczności W listopadzie 1917 r. bolszewicy, mienszewicy i eserowcy utworzyli w Rostowie nad Donem wspólny komitet rewolucyjno-wojskowy. Do utworzonych przy nim jednostek Czerwonej Gwardii przyłączyli się, na wezwanie bolszewików, marynarze z bazy Floty Czarnomorskiej w Sewastopolu w liczbie dwóch tysięcyA. Szyrokorad, Riewolucija i grażdanskaja wojna w Krymu, Wiecze, Moskwa 2017, , s. 32.. 9 grudnia 1917 r. komitet wszczął w mieście powstanie;