Dnia 12 kwietnia 1942, podczas II wojny światowej, fasada kościoła została mocno uszkodzona w wyniku trafienia przez nieprzyjacielskie bomby podczas nalotu. Budynkowi niemal groziło zawalenie. Powodem trafienia była bliskość brytyjskiego lotniska wojskowego. Pod kierownictwem architekta S. Privitery odbudowano zniszczoną część budynku. Zmieniono nieco wygląd fasady w porównaniu z poprzednim: krzyż na szczycie zastąpiono nieco mniejszym, w miejscu kamiennych kul na rogach budynku, zbudowano dwie niewielkie dzwonnice, okno na fasadzie zostało obniżone i powiększone, co pozwoliło lepiej doświetlić wnętrze kościoła.
Wygląd zewnętrzny left|180px|Fasada kościoła św. Mateusza Kościół jest prostym budynkiem w kształcie prostokąta. Fasada ma na rogach dwa wysokie pilastry w stylu toskańskim. Gzyms dachowy biegnie spadkiem od środka z wyeksponowanym krzyżem, w obie strony do poziomej części na brzegach, gdzie stoją dwie małe dzwonnice, dobudowane po wojnie. Główne wejście tworzą prostokątne drzwi, z dwoma toskańskimi pilastrami po bokach, przykryte prostym gzymsem. Powyżej znajduje się najładniejszy element fasady – duże okno w formie krzyża greckiego, z czterema półokrągłymi ramionami, z witrażem w formie rozety. Okno to również zostało powiększone podczas odbudowy fasady po zniszczeniach wojennych.