Jako autor prac z zakresu polityki deflacyjnej w Polsce, Anglii i USA, został mianowany przewodniczącym polsko-gdańskiej komisji do rokowań dla ustalenia taryf przeładunkowych, uzgodnionych w 1935 roku. W 1935 roku, zastępując chorego ojca, objął stanowiska kierownika zakładów drogowych i budowlanych „Ołtarzew”. Zreorganizował pracę zakładów, sprowadził do nich nowe maszyny. W efekcie czego „Ołtarzew” był wykonawcą 50% dróg betonowych w Polsce. Był organizatorem i przewodniczącym I Wystawy Drogowej. Pełnił funkcję dyrektora Biura Planowania Prezydium Rady Ministrów, zrezygnował jednak ze stanowiska, będąc przeciwnym polityce Obozu Zjednoczenia Narodowego. Był założycielem kilku firm, m.in. spółki Roboty Inżynierskie, której został prezesem. Firma zatrudniała 18 tys. pracowników przy budowie niemal wszystkich lotnisk w Polsce. W związku z reformą skarbowo-podatkowo-finansową, przetłumaczył i w 1939 roku wydał książkę Antonia Salazara „Rewolucja pokojowa”.