Stanisław Wiącek (ur. 22 sierpnia 1925 w Kłodnie Wielkim, powiat żółkiewski, zm. 5 sierpnia 1982 w Poznaniu) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Życiorys W 1941 ukończył szkołę powszechną we Lwowie, następnie pracował jako traktorzysta oraz jako praktykant rolny. W listopadzie 1944 rozpoczął służbę w ludowym Wojsku Polskim, w szeregach 9 Zapasowego Pułku Piechoty. W grudniu 1944 został skierowany do Wyższej Szkoły Lotniczej WP, gdzie ukończył szkolenie pilotażu w czerwcu 1945 roku. Po promocji na stopień chorążego został skierowany na kurs doskonalący do 15 Zapasowym Pułku Lotniczym, który ukończył w listopadzie 1945. W listopadzie 1945 rozpoczął służbę w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, który początkowo stacjonował w Modlinie, a od 1948 roku w Warszawie. W pułku tym był kolejno: dowódcą klucza lotniczego (1947-1948), obserwatorem eskadry (czerwiec-sierpień 1948), zastępcą dowódcy eskadry do spraw pilotażu (1948-1949), dowódcą eskadry (1949-1950), pomocnikiem dowódcy pułku do spraw pilotażu (1950-1951). W okresie służby w 1 pułku przeszkolił się na samoloty odrzutowe.