W skład ekspedycji karnej wchodzili żandarmi z posterunków w Wysokiem Mazowieckiem, Dąbrówce Kościelnej i Szepietowie, Czyżewie, Nowych Piekutach. Według niektórych źródeł towarzyszyli im żandarmi polowi z posterunków w Łomży i Wysokiem Mazowieckiem oraz bliżej niezidentyfikowany oddział Wehrmachtu lub SS. Zdaniem Jerzego Smurzyńskiego owym „oddziałem SS” mogło być Kommando „Müller” – jednostka specjalna odpowiedzialna za liczne egzekucje i pacyfikacje, które w lipcu 1943 roku przeprowadzono na ziemi łomżyńskiej.
W pobliże wsi członkowie ekspedycji karnej podjechali samochodami. Następnie ustawili się w tyralierę i otoczyli zabudowania podwójnym lub potrójnym kordonem. Do Krasowa-Częstek wkroczyli o świcie. Idąc od domu do domu, metodycznie wypędzali mieszkańców na drogę, która biegła przez wieś. Wkrótce wszystkich zatrzymanych Polaków zaprowadzono do stodoły Stanisława Jankowskiego. W jej lewym zasieku zgromadzono mężczyzn i chłopców, w prawym – kobiety z małymi dziećmi. Wszystkim rozkazano położyć się twarzą do ziemi. Niemcy przystąpili do sprawdzania tożsamości zatrzymanych. Dwóm chłopcom spod Warszawy, którzy pracowali u miejscowych gospodarzy, dowodzący akcją żandarm pozwolił opuścić wieś.