Wyprawa do Antarktyki mały|„Erebus” i „Terror” w Antarktyce, obraz Johna Wilsona Carmichaela z 1847 r. Po koniecznych naprawach okręt został skierowany na wody antarktyczne w wyprawie pod dowództwem Jamesa Clarka Rossa. Kapitanem „Terroru” i zastępcą dowódcy był Francis Crozier, oprócz „Terroru” w wyprawie brał udział także HMS „Erebus”. Ekspedycja wyruszyła na południe 12 listopada 1840 roku z Hobart na Tasmanii i 1 stycznia 1841 roku przekroczyła koło podbiegunowe. 9 stycznia, po kilku dniach przebijania się przez pak lodowy, „Terror” i „Erebus” wpłynęły na otwarte morze, nazwane później Morzem Rossa. Okręty pływały po tym morzu do lutego, prowadząc różnorodne obserwacje, a w kwietniu powróciły do Hobart. Wyprawa odkryła między innymi dwa duże wulkany na Wyspie Rossa, z których mniejszy, nieczynny, został nazwany imieniem okrętu – Mount Terror. Następnego lata okręty powróciły do Antarktyki, lecz pak uwięził je od 18 grudnia do 1 lutego 1842 roku. 19 stycznia lód strzaskał stery okrętów. 13 marca okręty zderzyły się, w wyniku czego „Terror” stracił bukszpryt, ale zdołał wydostać się spomiędzy gór lodowych sprawniej niż druga jednostka. Wreszcie oba okręty odpłynęły ku Falklandom;