Wolimir (ur. ?, zm. 10 czerwca 1275) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup kujawsko-pomorski (zamiennie używał również tytułu biskupa włocławskiego).
Życiorys Prezbiteriat Po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1235 jako kapelan arcybiskupa gnieźnieńskiego Pełki. Pod koniec lat 30. był proboszczem kapituły kruszwickiej oraz archidiakonem rudzkim. W 1241 został kanclerzem księcia mazowieckiego Konrada I mazowieckiego. Na tym stanowisku kierował kancelarią nadworną, prowadził politykę zagraniczną księstwa oraz odpowiadał za kontakty z wyższym duchowieństwem. Urząd ten piastował do 1247, tj. do śmierci księcia. Następnie był kanclerzem łęczyckim i kujawskim księcia Kazimierza I kujawskiego.
Episkopat Sprawy polityczne Wybrany na biskupa kujawsko-pomorskiego najprawdopodobniej w II połowie 1252. Po raz pierwszy pojawia się w źródłach jako biskup 14 lutego 1253. Jako biskup zmienił ugodową politykę biskupstwa wobec zakonu krzyżackiego (diecezja obejmowała również tereny należące do krzyżaków), co doprowadziło do konfliktu z zakonem. Układem z 1253 wygasił długotrwałe spory prowadzone przez swojego poprzednika bpa Michała z księciem Pomorza Gdańskiego Świętopełkiem II Wielkim.