Około roku 1972 zamknięto dwie stacje przed Potsdamer Platz od strony zachodniej, ponieważ obszar ten obsługiwała inna linia metra.
Obszar Berlina Zachodniego przyległy do Potsdamer Platz wymagał podłączenia do sieci metra, co ostatecznie osiągnięto budując M-Bahn, który wykorzystywał nieczynne perony na Gleisdreieck i tory metra na północ w kierunku granicy. Następnie trasa zbaczała na zachód, by zakończyć się w okolicy Potsdamer Platz, jeszcze w Berlinie Zachodnim.
Prace nad budową linii rozpoczęto w roku 1983. Prace finansowały m.in. rząd Berlina Zachodniego i RFN, a wyasygnowana na ten cel kwota wynosiła 50 mln marek niemieckich. Pierwsze przebiegi próbne miały miejsce w czerwcu 1984 na południowym odcinku linii. Do pierwszej jazdy testowej użyto wagonu wykorzystywanego uprzednio na torze testowym w okolicach Brunszwiku, a pierwsze wagony przeznaczone dla berlińskiej M-Bahn dostarczono w roku 1986. Planowano rozpoczęcie przewozów w maju 1987, jednak pożar na stacji Gleisdreieck, który miał miejsce w kwietniu, zniszczył jeden wagon, a drugi znacznie uszkodził.