Gdy Harring odrzucił propozycję zostania rosyjskim szpiegiem, musiał uciekać z Warszawy. Była to dezercja wojskowa, a jej skutkiem list gończy wystawiony przez Rosjan za Harringiem, obowiązujący do końca jego życia. Mimo stałego zagrożenia ze strony służb carskich, Harring przez całe życie propagował ideę niepodległości Polski: pisał o niej, działał na jej rzecz, utrzymywał żywe kontakty z polskimi emigrantami (m.in. Joachimem Lelewelem oraz jego bratem Janem Pawłem). Z sympatii dla Polski zaczął posługiwać się nawet polskim nazwiskiem „Kazimirowicz”. Swoje polskie przeżycia opisał w trzech książkach: Pamiętnik o Polsce pod rosyjskim panowaniem, Wspomnienia z Warszawy i trzytomowej powieści Polak. Zyskały one rozgłos, a jednocześnie ściągnęły na autora nienawiść władz rosyjskich oraz ich europejskich sprzymierzeńców. Poza listem gończym, który nakazywał aresztować i wydać go w ręce caratu, utwory Harringa podlegały cenzurze, a posiadanie ich, drukowanie, kolportowanie, obłożone było ciężkimi karami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Harro Harring Kazimirowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.